Soundarya Lahari

(Adi Shankaracharya)

 

Traduzione in Italiano e Yantra a cura di Govinda Das Aghori

 

Il Soundarya Lahari (Onde di Bellezza) č attribuito al saggio Pushpadanta e Adi Shankara. Si dice che la prima parte Ananda Lahari sia stata incisa sul monte Meru da Ganesha o da Pushpadanta. Goudapada  memorizzņ gli scritti di Pushpadanta e li passņ al suo discepolo Govinda Bhagavadpada, maestro di Adi Shankara. Nella prima parte viene descritta l'esperienza mistica dell'unione di Shiva e Shakti, mentre nella seconda viene descritta in tutti i suoi dettagli la Grande Madre Shakti.

I suoi versi non solo elogiano la bellezza, la grazia e la generositą della dea Parvati, ma sono un vero e proprio manuale tantrico in cui sono illustrati vari riti, mantra e yantra. Quindi ogni Sloka diventa un mantra a cui č associato uno Yantra.

Va inoltre notato che le pratiche illustrate qui devono essere osservate solo seguendo i consigli di un maestro esperto.

 

 

Traduzione in Italiano

 

 

सौन्दर्यलहरी

 

रचन: आदि शङ्कराचार्य

 

racana: ādi śaṅkarācārya

 

प्रथम भागः – आनन्द लहरि

 

prathama bhāgaḥ – ānanda lahari

 

भुमौस्खलित पादानाम् भूमिरेवा वलम्बनम् ।

त्वयी जाता पराधानाम् त्वमेव शरणम् शिवे ॥

 

bhumauskhalita pādānām bhūmirevā valambanam |

tvayī jātā parādhānām tvameva śaraṇam śive ||

 

शिवः शक्त्या युक्तो यदि भवति शक्तः प्रभवितुं

न चेदेवं देवो न खलु कुशलः स्पन्दितुमपि।

अतस्त्वाम् आराध्यां हरि-हर-विरिन्चादिभि रपि

प्रणन्तुं स्तोतुं वा कथ-मक्र्त पुण्यः प्रभवति॥ १ ॥

 

śivaḥ śaktyā yukto yadi bhavati śaktaḥ prabhavituṃ

na cedevaṃ devo na khalu kuśalaḥ spanditumapi|

atastvām ārādhyāṃ hari-hara-virincādibhi rapi

praṇantuṃ stotuṃ vā katha-makrta puṇyaḥ prabhavati|| 1 ||

 

तनीयांसुं पांसुं तव चरण पङ्केरुह-भवं

विरिञ्चिः सञ्चिन्वन् विरचयति लोका-नविकलम् ।

वहत्येनं शौरिः कथमपि सहस्रेण शिरसां

हरः सङ्क्षुद्-यैनं भजति भसितोद्धूल नविधिम्॥ २ ॥

 

tanīyāṃsuṃ pāṃsuṃ tava caraṇa paṅkeruha-bhavaṃ

virińciḥ sańcinvan viracayati lokā-navikalam |

vahatyenaṃ śauriḥ kathamapi sahasreṇa śirasāṃ

haraḥ saṅkṣud-yainaṃ bhajati bhasitoddhūla navidhim|| 2 ||

 

अविद्याना-मन्त-स्तिमिर-मिहिर द्वीपनगरी

जडानां चैतन्य-स्तबक मकरन्द श्रुतिझरी ।

दरिद्राणां चिन्तामणि गुणनिका जन्मजलधौ

निमग्नानां दंष्ट्रा मुररिपु वराहस्य भवति॥ ३ ॥

 

avidyānā-manta-stimira-mihira dvīpanagarī

jaḍānāṃ caitanya-stabaka makaranda śrutijharī |

daridrāṇāṃ cintāmaṇi guṇanikā janmajaladhau

nimagnānāṃ daṃṣṭrā muraripu varāhasya bhavati|| 3 ||

 

त्वदन्यः पाणिभया-मभयवरदो दैवतगणः

त्वमेका नैवासि प्रकटित-वरभीत्यभिनया ।

भयात् त्रातुं दातुं फलमपि च वांछासमधिकं

शरण्ये लोकानां तव हि चरणावेव निपुणौ ॥ ४ ॥

 

tvadanyaḥ pāṇibhayā-mabhayavarado daivatagaṇaḥ

tvamekā naivāsi prakaṭita-varabhītyabhinayā |

bhayāt trātuṃ dātuṃ phalamapi ca vāṃchāsamadhikaṃ

śaraṇye lokānāṃ tava hi caraṇāveva nipuṇau || 4 ||

 

हरिस्त्वामारध्य प्रणत-जन-सौभाग्य-जननीं

पुरा नारी भूत्वा पुररिपुमपि क्षोभ मनयत् ।

स्मरो‌ऽपि त्वां नत्वा रतिनयन-लेह्येन वपुषा

मुनीनामप्यन्तः प्रभवति हि मोहाय महताम् ॥ ५ ॥

 

haristvāmāradhya praṇata-jana-saubhāgya-jananīṃ

purā nārī bhūtvā puraripumapi kṣobha manayat |

smaro‌'pi tvāṃ natvā ratinayana-lehyena vapuṣā

munīnāmapyantaḥ prabhavati hi mohāya mahatām || 5 ||

 

धनुः पौष्पं मौर्वी मधुकरमयी पञ्च विशिखाः

वसन्तः सामन्तो मलयमरु-दायोधन-रथः ।

तथाप्येकः सर्वं हिमगिरिसुते कामपि कृपां

अपाङ्गात्ते लब्ध्वा जगदिद-मनङ्गो विजयते ॥ ६ ॥

 

dhanuḥ pauṣpaṃ maurvī madhukaramayī pańca viśikhāḥ

vasantaḥ sāmanto malayamaru-dāyodhana-rathaḥ |

tathāpyekaḥ sarvaṃ himagirisute kāmapi kṛpāṃ

apāṅgātte labdhvā jagadida-manaṅgo vijayate || 6 ||

 

क्वणत्काञ्ची-दामा करि कलभ कुम्भ-स्तननता

परिक्षीणा मध्ये परिणत शरच्चन्द्र-वदना ।

धनुर्बाणान् पाशं सृणिमपि दधाना करतलैः

पुरस्ता दास्तां नः पुरमथितु राहो-पुरुषिका ॥ ७ ॥

 

kvaṇatkāńcī-dāmā kari kalabha kumbha-stananatā

parikṣīṇā madhye pariṇata śaraccandra-vadanā |

dhanurbāṇān pāśaṃ sṛṇimapi dadhānā karatalaiḥ

purastā dāstāṃ naḥ puramathitu rāho-puruṣikā || 7 ||

 

सुधासिन्धोर्मध्ये सुरविट-पिवाटी-परिवृते

मणिद्वीपे नीपो-पवनवति चिन्तामणि गृहे ।

शिवकारे मञ्चे परमशिव-पर्यङ्क निलयाम्

भजन्ति त्वां धन्याः कतिचन चिदानन्द-लहरीम् ॥ ८ ॥

 

sudhāsindhormadhye suraviṭa-pivāṭī-parivṛte

maṇidvīpe nīpo-pavanavati cintāmaṇi gṛhe |

śivakāre mańce paramaśiva-paryaṅka nilayām

bhajanti tvāṃ dhanyāḥ katicana cidānanda-laharīm || 8 ||

 

महीं मूलाधारे कमपि मणिपूरे हुतवहं

स्थितं स्वधिष्टाने हृदि मरुत-माकाश-मुपरि ।

मनो‌ऽपि भ्रूमध्ये सकलमपि भित्वा कुलपथं

सहस्रारे पद्मे स हरहसि पत्या विहरसे ॥ ९ ॥

 

mahīṃ mūlādhāre kamapi maṇipūre hutavahaṃ

sthitaṃ svadhiṣṭāne hṛdi maruta-mākāśa-mupari |

mano‌'pi bhrūmadhye sakalamapi bhitvā kulapathaṃ

sahasrāre padme sa harahasi patyā viharase || 9 ||

 

सुधाधारासारै-श्चरणयुगलान्त-र्विगलितैः

प्रपञ्चं सिन्ञ्न्ती पुनरपि रसाम्नाय-महसः।

अवाप्य स्वां भूमिं भुजगनिभ-मध्युष्ट-वलयं

स्वमात्मानं कृत्वा स्वपिषि कुलकुण्डे कुहरिणि ॥ १० ॥

 

sudhādhārāsārai-ścaraṇayugalānta-rvigalitaiḥ

prapańcaṃ sinńntī punarapi rasāmnāya-mahasaḥ|

avāpya svāṃ bhūmiṃ bhujaganibha-madhyuṣṭa-valayaṃ

svamātmānaṃ kṛtvā svapiṣi kulakuṇḍe kuhariṇi || 10 ||

 

चतुर्भिः श्रीकण्ठैः शिवयुवतिभिः पञ्चभिपि

प्रभिन्नाभिः शम्भोर्नवभिरपि मूलप्रकृतिभिः ।

चतुश्चत्वारिंशद्-वसुदल-कलाश्च्-त्रिवलय-

त्रिरेखभिः सार्धं तव शरणकोणाः परिणताः ॥ ११ ॥

 

caturbhiḥ śrīkaṇṭhaiḥ śivayuvatibhiḥ pańcabhipi

prabhinnābhiḥ śambhornavabhirapi mūlaprakṛtibhiḥ |

catuścatvāriṃśad-vasudala-kalāśc-trivalaya-

trirekhabhiḥ sārdhaṃ tava śaraṇakoṇāḥ pariṇatāḥ || 11 ||

 

त्वदीयं सौन्दर्यं तुहिनगिरिकन्ये तुलयितुं

कवीन्द्राः कल्पन्ते कथमपि विरिञ्चि-प्रभृतयः ।

यदालोकौत्सुक्या-दमरललना यान्ति मनसा

तपोभिर्दुष्प्रापामपि गिरिश-सायुज्य-पदवीम् ॥ १२ ॥

 

tvadīyaṃ saundaryaṃ tuhinagirikanye tulayituṃ

kavīndrāḥ kalpante kathamapi virińci-prabhṛtayaḥ |

yadālokautsukyā-damaralalanā yānti manasā

tapobhirduṣprāpāmapi giriśa-sāyujya-padavīm || 12 ||

 

नरं वर्षीयांसं नयनविरसं नर्मसु जडं

तवापाङ्गालोके पतित-मनुधावन्ति शतशः ।

गलद्वेणीबन्धाः कुचकलश-विस्त्रिस्त-सिचया

हटात् त्रुट्यत्काञ्यो विगलित-दुकूला युवतयः ॥ १३ ॥

 

naraṃ varṣīyāṃsaṃ nayanavirasaṃ narmasu jaḍaṃ

tavāpāṅgāloke patita-manudhāvanti śataśaḥ |

galadveṇībandhāḥ kucakalaśa-vistrista-sicayā

haṭāt truṭyatkāńyo vigalita-dukūlā yuvatayaḥ || 13 ||

 

क्षितौ षट्पञ्चाशद्-द्विसमधिक-पञ्चाश-दुदके

हुतशे द्वाषष्टि-श्चतुरधिक-पञ्चाश-दनिले ।

दिवि द्विः षट् त्रिंशन् मनसि च चतुःषष्टिरिति ये

मयूखा-स्तेषा-मप्युपरि तव पादाम्बुज-युगम् ॥ १४ ॥

 

kṣitau ṣaṭpańcāśad-dvisamadhika-pańcāśa-dudake

hutaśe dvāṣaṣṭi-ścaturadhika-pańcāśa-danile |

divi dviḥ ṣaṭ triṃśan manasi ca catuḥṣaṣṭiriti ye

mayūkhā-steṣā-mapyupari tava pādāmbuja-yugam || 14 ||

 

शरज्ज्योत्स्ना शुद्धां शशियुत-जटाजूट-मकुटां

वर-त्रास-त्राण-स्फटिकघुटिका-पुस्तक-कराम् ।

सकृन्न त्वा नत्वा कथमिव सतां सन्निदधते

मधु-क्षीर-द्राक्षा-मधुरिम-धुरीणाः फणितयः ॥ १५ ॥

 

śarajjyotsnā śuddhāṃ śaśiyuta-jaṭājūṭa-makuṭāṃ

vara-trāsa-trāṇa-sphaṭikaghuṭikā-pustaka-karām |

sakṛnna tvā natvā kathamiva satāṃ sannidadhate

madhu-kṣīra-drākṣā-madhurima-dhurīṇāḥ phaṇitayaḥ || 15 ||

 

कवीन्द्राणां चेतः कमलवन-बालातप-रुचिं

भजन्ते ये सन्तः कतिचिदरुणामेव भवतीम् ।

विरिञ्चि-प्रेयस्या-स्तरुणतर-श्रृङ्गर लहरी-

गभीराभि-र्वाग्भिः र्विदधति सतां रञ्जनममी ॥ १६ ॥

 

kavīndrāṇāṃ cetaḥ kamalavana-bālātapa-ruciṃ

bhajante ye santaḥ katicidaruṇāmeva bhavatīm |

virińci-preyasyā-staruṇatara-śrṛṅgara laharī-

gabhīrābhi-rvāgbhiḥ rvidadhati satāṃ rańjanamamī || 16 ||

 

सवित्रीभि-र्वाचां चशि-मणि शिला-भङ्ग रुचिभि-

र्वशिन्यद्याभि-स्त्वां सह जननि सञ्चिन्तयति यः ।

स कर्ता काव्यानां भवति महतां भङ्गिरुचिभि-

र्वचोभि-र्वाग्देवी-वदन-कमलामोद मधुरैः ॥ १७ ॥

 

savitrībhi-rvācāṃ caśi-maṇi śilā-bhaṅga rucibhi-

rvaśinyadyābhi-stvāṃ saha janani sańcintayati yaḥ |

sa kartā kāvyānāṃ bhavati mahatāṃ bhaṅgirucibhi-

rvacobhi-rvāgdevī-vadana-kamalāmoda madhuraiḥ || 17 ||

 

तनुच्छायाभिस्ते तरुण-तरणि-श्रीसरणिभि-

र्दिवं सर्वा-मुर्वी-मरुणिमनि मग्नां स्मरति यः ।

भवन्त्यस्य त्रस्य-द्वनहरिण-शालीन-नयनाः

सहोर्वश्या वश्याः कति कति न गीर्वाण-गणिकाः ॥ १८ ॥

 

tanucchāyābhiste taruṇa-taraṇi-śrīsaraṇibhi-

rdivaṃ sarvā-murvī-maruṇimani magnāṃ smarati yaḥ |

bhavantyasya trasya-dvanahariṇa-śālīna-nayanāḥ

sahorvaśyā vaśyāḥ kati kati na gīrvāṇa-gaṇikāḥ || 18 ||

 

मुखं बिन्दुं कृत्वा कुचयुगमध-स्तस्य तदधो

हरार्धं ध्यायेद्यो हरमहिषि ते मन्मथकलाम् ।

स सद्यः सङ्क्षोभं नयति वनिता इत्यतिलघु

त्रिलोकीमप्याशु भ्रमयति रवीन्दु-स्तनयुगाम् ॥ १९ ॥

 

mukhaṃ binduṃ kṛtvā kucayugamadha-stasya tadadho

harārdhaṃ dhyāyedyo haramahiṣi te manmathakalām |

sa sadyaḥ saṅkṣobhaṃ nayati vanitā ityatilaghu

trilokīmapyāśu bhramayati ravīndu-stanayugām || 19 ||

 

किरन्ती-मङ्गेभ्यः किरण-निकुरुम्बमृतरसं

हृदि त्वा माधत्ते हिमकरशिला-मूर्तिमिव यः ।

स सर्पाणां दर्पं शमयति शकुन्तधिप इव

ज्वरप्लुष्टान् दृष्ट्या सुखयति सुधाधारसिरया ॥ २० ॥

 

kirantī-maṅgebhyaḥ kiraṇa-nikurumbamṛtarasaṃ

hṛdi tvā mādhatte himakaraśilā-mūrtimiva yaḥ |

sa sarpāṇāṃ darpaṃ śamayati śakuntadhipa iva

jvarapluṣṭān dṛṣṭyā sukhayati sudhādhārasirayā || 20 ||

 

तटिल्लेखा-तन्वीं तपन शशि वै॒श्वानर मयीं

निष्ण्णां षण्णामप्युपरि कमलानां तव कलाम् ।

महापद्मातव्यां मृदित-मलमायेन मनसा

महान्तः पश्यन्तो दधति परमाह्लाद-लहरीम् ॥ २१ ॥

 

taṭillekhā-tanvīṃ tapana śaśi vaiśvānara mayīṃ

niṣṇṇāṃ ṣaṇṇāmapyupari kamalānāṃ tava kalām |

mahāpadmātavyāṃ mṛdita-malamāyena manasā

mahāntaḥ paśyanto dadhati paramāhlāda-laharīm || 21 ||

 

भवानि त्वं दासे मयि वितर दृष्टिं सकरुणां

इति स्तोतुं वाञ्छन् कथयति भवानि त्वमिति यः ।

तदैव त्वं तस्मै दिशसि निजसायुज्य-पदवीं

मुकुन्द-ब्रम्हेन्द्र स्फुट मकुट नीराजितपदाम् ॥ २२ ॥

 

bhavāni tvaṃ dāse mayi vitara dṛṣṭiṃ sakaruṇāṃ

iti stotuṃ vāńchan kathayati bhavāni tvamiti yaḥ |

tadaiva tvaṃ tasmai diśasi nijasāyujya-padavīṃ

mukunda-bramhendra sphuṭa makuṭa nīrājitapadām || 22 ||

 

त्वया हृत्वा वामं वपु-रपरितृप्तेन मनसा

शरीरार्धं शम्भो-रपरमपि शङ्के हृतमभूत् ।

यदेतत् त्वद्रूपं सकलमरुणाभं त्रिनयनं

कुचाभ्यामानम्रं कुटिल-शशिचूडाल-मकुटम् ॥ २३ ॥

 

tvayā hṛtvā vāmaṃ vapu-raparitṛptena manasā

śarīrārdhaṃ śambho-raparamapi śaṅke hṛtamabhūt |

yadetat tvadrūpaṃ sakalamaruṇābhaṃ trinayanaṃ

kucābhyāmānamraṃ kuṭila-śaśicūḍāla-makuṭam || 23 ||

 

जगत्सूते धाता हरिरवति रुद्रः क्षपयते

तिरस्कुर्व-न्नेतत् स्वमपि वपु-रीश-स्तिरयति ।

सदा पूर्वः सर्वं तदिद मनुगृह्णाति च शिव-

स्तवाज्ञा मलम्ब्य क्षणचलितयो र्भ्रूलतिकयोः ॥ २४ ॥

 

jagatsūte dhātā hariravati rudraḥ kṣapayate

tiraskurva-nnetat svamapi vapu-rīśa-stirayati |

sadā pūrvaḥ sarvaṃ tadida manugṛhṇāti ca śiva-

stavājńā malambya kṣaṇacalitayo rbhrūlatikayoḥ || 24 ||

 

त्रयाणां देवानां त्रिगुण-जनितानां तव शिवे

भवेत् पूजा पूजा तव चरणयो-र्या विरचिता ।

तथा हि त्वत्पादोद्वहन-मणिपीठस्य निकटे

स्थिता ह्येते-शश्वन्मुकुलित करोत्तंस-मकुटाः ॥ २५ ॥

 

trayāṇāṃ devānāṃ triguṇa-janitānāṃ tava śive

bhavet pūjā pūjā tava caraṇayo-ryā viracitā |

tathā hi tvatpādodvahana-maṇipīṭhasya nikaṭe

sthitā hyete-śaśvanmukulita karottaṃsa-makuṭāḥ || 25 ||

 

विरिञ्चिः पञ्चत्वं व्रजति हरिराप्नोति विरतिं

विनाशं कीनाशो भजति धनदो याति निधनम् ।

वितन्द्री माहेन्द्री-विततिरपि संमीलित-दृशा

महासंहारे‌ऽस्मिन् विहरति सति त्वत्पति रसौ ॥ २६ ॥

 

virińciḥ pańcatvaṃ vrajati harirāpnoti viratiṃ

vināśaṃ kīnāśo bhajati dhanado yāti nidhanam |

vitandrī māhendrī-vitatirapi saṃmīlita-dṛśā

mahāsaṃhāre‌'smin viharati sati tvatpati rasau || 26 ||

 

जपो जल्पः शिल्पं सकलमपि मुद्राविरचना

गतिः प्रादक्षिण्य-क्रमण-मशनाद्या हुति-विधिः ।

प्रणामः संवेशः सुखमखिल-मात्मार्पण-दृशा

सपर्या पर्याय-स्तव भवतु यन्मे विलसितम् ॥ २७ ॥

 

japo jalpaḥ śilpaṃ sakalamapi mudrāviracanā

gatiḥ prādakṣiṇya-kramaṇa-maśanādyā huti-vidhiḥ |

praṇāmaḥ saṃveśaḥ sukhamakhila-mātmārpaṇa-dṛśā

saparyā paryāya-stava bhavatu yanme vilasitam || 27 ||

 

सुधामप्यास्वाद्य प्रति-भय-जरमृत्यु-हरिणीं

विपद्यन्ते विश्वे विधि-शतमखाद्या दिविषदः ।

करालं यत् क्ष्वेलं कबलितवतः कालकलना

न शम्भोस्तन्मूलं तव जननि ताटङ्क महिमा ॥ २८ ॥

 

sudhāmapyāsvādya prati-bhaya-jaramṛtyu-hariṇīṃ

vipadyante viśve vidhi-śatamakhādyā diviṣadaḥ |

karālaṃ yat kṣvelaṃ kabalitavataḥ kālakalanā

na śambhostanmūlaṃ tava janani tāṭaṅka mahimā || 28 ||

 

किरीटं वैरिञ्चं परिहर पुरः कैटभभिदः

कठोरे कोठीरे स्कलसि जहि जम्भारि-मकुटम् ।

प्रणम्रेष्वेतेषु प्रसभ-मुपयातस्य भवनं

भवस्यभ्युत्थाने तव परिजनोक्ति-र्विजयते ॥ २९ ॥

 

kirīṭaṃ vairińcaṃ parihara puraḥ kaiṭabhabhidaḥ

kaṭhore koṭhīre skalasi jahi jambhāri-makuṭam |

praṇamreṣveteṣu prasabha-mupayātasya bhavanaṃ

bhavasyabhyutthāne tava parijanokti-rvijayate || 29 ||

 

स्वदेहोद्भूताभि-र्घृणिभि-रणिमाद्याभि-रभितो

निषेव्ये नित्ये त्वा महमिति सदा भावयति यः ।

किमाश्चर्यं तस्य त्रिनयन-समृद्धिं तृणयतो

महासंवर्ताग्नि-र्विरचयति नीराजनविधिम् ॥ ३० ॥

 

svadehodbhūtābhi-rghṛṇibhi-raṇimādyābhi-rabhito

niṣevye nitye tvā mahamiti sadā bhāvayati yaḥ |

kimāścaryaṃ tasya trinayana-samṛddhiṃ tṛṇayato

mahāsaṃvartāgni-rviracayati nīrājanavidhim || 30 ||

 

चतुः-षष्टया तन्त्रैः सकल मतिसन्धाय भुवनं

स्थितस्तत्त्त-सिद्धि प्रसव परतन्त्रैः पशुपतिः ।

पुनस्त्व-न्निर्बन्धा दखिल-पुरुषार्थैक घटना-

स्वतन्त्रं ते तन्त्रं क्षितितल मवातीतर-दिदम् ॥ ३१ ॥

 

catuḥ-ṣaṣṭayā tantraiḥ sakala matisandhāya bhuvanaṃ

sthitastattta-siddhi prasava paratantraiḥ paśupatiḥ |

punastva-nnirbandhā dakhila-puruṣārthaika ghaṭanā-

svatantraṃ te tantraṃ kṣititala mavātītara-didam || 31 ||

 

शिवः शक्तिः कामः क्षिति-रथ रविः शीतकिरणः

स्मरो हंसः शक्र-स्तदनु च परा-मार-हरयः ।

अमी हृल्लेखाभि-स्तिसृभि-रवसानेषु घटिता

भजन्ते वर्णास्ते तव जननि नामावयवताम् ॥ ३२ ॥

 

śivaḥ śaktiḥ kāmaḥ kṣiti-ratha raviḥ śītakiraṇaḥ

smaro haṃsaḥ śakra-stadanu ca parā-māra-harayaḥ |

amī hṛllekhābhi-stisṛbhi-ravasāneṣu ghaṭitā

bhajante varṇāste tava janani nāmāvayavatām || 32 ||

 

स्मरं योनिं लक्ष्मीं त्रितय-मिद-मादौ तव मनो

र्निधायैके नित्ये निरवधि-महाभोग-रसिकाः ।

भजन्ति त्वां चिन्तामणि-गुणनिबद्धाक्ष-वलयाः

शिवाग्नौ जुह्वन्तः सुरभिघृत-धाराहुति-शतै ॥ ३३ ॥

 

smaraṃ yoniṃ lakṣmīṃ tritaya-mida-mādau tava mano

rnidhāyaike nitye niravadhi-mahābhoga-rasikāḥ |

bhajanti tvāṃ cintāmaṇi-guṇanibaddhākṣa-valayāḥ

śivāgnau juhvantaḥ surabhighṛta-dhārāhuti-śatai || 33 ||

 

शरीरं त्वं शम्भोः शशि-मिहिर-वक्षोरुह-युगं

तवात्मानं मन्ये भगवति नवात्मान-मनघम् ।

अतः शेषः शेषीत्यय-मुभय-साधारणतया

स्थितः सम्बन्धो वां समरस-परानन्द-परयोः ॥ ३४ ॥

 

śarīraṃ tvaṃ śambhoḥ śaśi-mihira-vakṣoruha-yugaṃ

tavātmānaṃ manye bhagavati navātmāna-managham |

ataḥ śeṣaḥ śeṣītyaya-mubhaya-sādhāraṇatayā

sthitaḥ sambandho vāṃ samarasa-parānanda-parayoḥ || 34 ||

 

मनस्त्वं व्योम त्वं मरुदसि मरुत्सारथि-रसि

त्वमाप-स्त्वं भूमि-स्त्वयि परिणतायां न हि परम् ।

त्वमेव स्वात्मानं परिण्मयितुं विश्व वपुषा

चिदानन्दाकारं शिवयुवति भावेन बिभृषे ॥ ३५ ॥

 

manastvaṃ vyoma tvaṃ marudasi marutsārathi-rasi

tvamāpa-stvaṃ bhūmi-stvayi pariṇatāyāṃ na hi param |

tvameva svātmānaṃ pariṇmayituṃ viśva vapuṣā

cidānandākāraṃ śivayuvati bhāvena bibhṛṣe || 35 ||

 

तवाज्ञचक्रस्थं तपन-शशि कोटि-द्युतिधरं

परं शम्भु वन्दे परिमिलित-पार्श्वं परचिता ।

यमाराध्यन् भक्त्या रवि शशि शुचीना-मविषये

निरालोके ‌ऽलोके निवसति हि भालोक-भुवने ॥ ३६ ॥

 

tavājńacakrasthaṃ tapana-śaśi koṭi-dyutidharaṃ

paraṃ śambhu vande parimilita-pārśvaṃ paracitā |

yamārādhyan bhaktyā ravi śaśi śucīnā-maviṣaye

nirāloke ‌'loke nivasati hi bhāloka-bhuvane || 36 ||

 

विशुद्धौ ते शुद्धस्फतिक विशदं व्योम-जनकं

शिवं सेवे देवीमपि शिवसमान-व्यवसिताम् ।

ययोः कान्त्या यान्त्याः शशिकिरण्-सारूप्यसरणे

विधूतान्त-र्ध्वान्ता विलसति चकोरीव जगती ॥ ३७ ॥

 

viśuddhau te śuddhasphatika viśadaṃ vyoma-janakaṃ

śivaṃ seve devīmapi śivasamāna-vyavasitām |

yayoḥ kāntyā yāntyāḥ śaśikiraṇ-sārūpyasaraṇe

vidhūtānta-rdhvāntā vilasati cakorīva jagatī || 37 ||

 

समुन्मीलत् संवित्कमल-मकरन्दैक-रसिकं

भजे हंसद्वन्द्वं किमपि महतां मानसचरम् ।

यदालापा-दष्टादश-गुणित-विद्यापरिणतिः

यदादत्ते दोषाद् गुण-मखिल-मद्भ्यः पय इव ॥ ३८ ॥

 

samunmīlat saṃvitkamala-makarandaika-rasikaṃ

bhaje haṃsadvandvaṃ kimapi mahatāṃ mānasacaram |

yadālāpā-daṣṭādaśa-guṇita-vidyāpariṇatiḥ

yadādatte doṣād guṇa-makhila-madbhyaḥ paya iva || 38 ||

 

तव स्वाधिष्ठाने हुतवह-मधिष्ठाय निरतं

तमीडे संवर्तं जननि महतीं तां च समयाम् ।

यदालोके लोकान् दहति महसि क्रोध-कलिते

दयार्द्रा या दृष्टिः शिशिर-मुपचारं रचयति ॥ ३९ ॥

 

tava svādhiṣṭhāne hutavaha-madhiṣṭhāya nirataṃ

tamīḍe saṃvartaṃ janani mahatīṃ tāṃ ca samayām |

yadāloke lokān dahati mahasi krodha-kalite

dayārdrā yā dṛṣṭiḥ śiśira-mupacāraṃ racayati || 39 ||

 

तटित्वन्तं शक्त्या तिमिर-परिपन्थि-स्फुरणया

स्फुर-न्ना नरत्नाभरण-परिणद्धेन्द्र-धनुषम् ।

तव श्यामं मेघं कमपि मणिपूरैक-शरणं

निषेवे वर्षन्तं-हरमिहिर-तप्तं त्रिभुवनम् ॥ ४० ॥

 

taṭitvantaṃ śaktyā timira-paripanthi-sphuraṇayā

sphura-nnā naratnābharaṇa-pariṇaddhendra-dhanuṣam |

tava śyāmaṃ meghaṃ kamapi maṇipūraika-śaraṇaṃ

niṣeve varṣantaṃ-haramihira-taptaṃ tribhuvanam || 40 ||

 

तवाधारे मूले सह समयया लास्यपरया

नवात्मान मन्ये नवरस-महाताण्डव-नटम् ।

उभाभ्या मेताभ्या-मुदय-विधि मुद्दिश्य दयया

सनाथाभ्यां जज्ञे जनक जननीमत् जगदिदम् ॥ ४१ ॥

 

tavādhāre mūle saha samayayā lāsyaparayā

navātmāna manye navarasa-mahātāṇḍava-naṭam |

ubhābhyā metābhyā-mudaya-vidhi muddiśya dayayā

sanāthābhyāṃ jajńe janaka jananīmat jagadidam || 41 ||

 

द्वितीय भागः – सौन्दर्य लहरी

 

dvitīya bhāgaḥ – saundarya laharī

 

गतै-र्माणिक्यत्वं गगनमणिभिः सान्द्रघटितं

किरीटं ते हैमं हिमगिरिसुते कीतयति यः ॥

स नीडेयच्छाया-च्छुरण-शकलं चन्द्र-शकलं

धनुः शौनासीरं किमिति न निबध्नाति धिषणाम् ॥ ४२ ॥

 

gatai-rmāṇikyatvaṃ gaganamaṇibhiḥ sāndraghaṭitaṃ

kirīṭaṃ te haimaṃ himagirisute kītayati yaḥ ||

sa nīḍeyacchāyā-cchuraṇa-śakalaṃ candra-śakalaṃ

dhanuḥ śaunāsīraṃ kimiti na nibadhnāti dhiṣaṇām || 42 ||

 

धुनोतु ध्वान्तं न-स्तुलित-दलितेन्दीवर-वनं

घनस्निग्ध-श्लक्ष्णं चिकुर निकुरुम्बं तव शिवे ।

यदीयं सौरभ्यं सहज-मुपलब्धुं सुमनसो

वसन्त्यस्मिन् मन्ये बलमथन वाटी-विटपिनाम् ॥ ४३ ॥

 

dhunotu dhvāntaṃ na-stulita-dalitendīvara-vanaṃ

ghanasnigdha-ślakṣṇaṃ cikura nikurumbaṃ tava śive |

yadīyaṃ saurabhyaṃ sahaja-mupalabdhuṃ sumanaso

vasantyasmin manye balamathana vāṭī-viṭapinām || 43 ||

 

तनोतु क्षेमं न-स्तव वदनसौन्दर्यलहरी

परीवाहस्रोतः-सरणिरिव सीमन्तसरणिः।

वहन्ती- सिन्दूरं प्रबलकबरी-भार-तिमिर

द्विषां बृन्दै-र्वन्दीकृतमेव नवीनार्क केरणम् ॥ ४४ ॥

 

tanotu kṣemaṃ na-stava vadanasaundaryalaharī

parīvāhasrotaḥ-saraṇiriva sīmantasaraṇiḥ|

vahantī- sindūraṃ prabalakabarī-bhāra-timira

dviṣāṃ bṛndai-rvandīkṛtameva navīnārka keraṇam || 44 ||

 

अरालै स्वाभाव्या-दलिकलभ-सश्रीभि रलकैः

परीतं ते वक्त्रं परिहसति पङ्केरुहरुचिम् ।

दरस्मेरे यस्मिन् दशनरुचि किञ्जल्क-रुचिरे

सुगन्धौ माद्यन्ति स्मरदहन चक्षु-र्मधुलिहः ॥ ४५ ॥

 

arālai svābhāvyā-dalikalabha-saśrībhi ralakaiḥ

parītaṃ te vaktraṃ parihasati paṅkeruharucim |

darasmere yasmin daśanaruci kińjalka-rucire

sugandhau mādyanti smaradahana cakṣu-rmadhulihaḥ || 45 ||

 

ललाटं लावण्य द्युति विमल-माभाति तव यत्

द्वितीयं तन्मन्ये मकुटघटितं चन्द्रशकलम् ।

विपर्यास-न्यासा दुभयमपि सम्भूय च मिथः

सुधालेपस्यूतिः परिणमति राका-हिमकरः ॥ ४६ ॥

 

lalāṭaṃ lāvaṇya dyuti vimala-mābhāti tava yat

dvitīyaṃ tanmanye makuṭaghaṭitaṃ candraśakalam |

viparyāsa-nyāsā dubhayamapi sambhūya ca mithaḥ

sudhālepasyūtiḥ pariṇamati rākā-himakaraḥ || 46 ||

 

भ्रुवौ भुग्ने किञ्चिद्भुवन-भय-भङ्गव्यसनिनि

त्वदीये नेत्राभ्यां मधुकर-रुचिभ्यां धृतगुणम् ।

धनु र्मन्ये सव्येतरकर गृहीतं रतिपतेः

प्रकोष्टे मुष्टौ च स्थगयते निगूढान्तर-मुमे ॥ ४७ ॥

 

bhruvau bhugne kińcidbhuvana-bhaya-bhaṅgavyasanini

tvadīye netrābhyāṃ madhukara-rucibhyāṃ dhṛtaguṇam |

dhanu rmanye savyetarakara gṛhītaṃ ratipateḥ

prakoṣṭe muṣṭau ca sthagayate nigūḍhāntara-mume || 47 ||

 

अहः सूते सव्य तव नयन-मर्कात्मकतया

त्रियामां वामं ते सृजति रजनीनायकतया ।

तृतीया ते दृष्टि-र्दरदलित-हेमाम्बुज-रुचिः

समाधत्ते सन्ध्यां दिवसर्-निशयो-रन्तरचरीम् ॥ ४८ ॥

 

ahaḥ sūte savya tava nayana-markātmakatayā

triyāmāṃ vāmaṃ te sṛjati rajanīnāyakatayā |

tṛtīyā te dṛṣṭi-rdaradalita-hemāmbuja-ruciḥ

samādhatte sandhyāṃ divasar-niśayo-rantaracarīm || 48 ||

 

विशाला कल्याणी स्फुतरुचि-रयोध्या कुवलयैः

कृपाधाराधारा किमपि मधुराऽऽभोगवतिका ।

अवन्ती दृष्टिस्ते बहुनगर-विस्तार-विजया

ध्रुवं तत्तन्नाम-व्यवहरण-योग्याविजयते ॥ ४९ ॥

 

viśālā kalyāṇī sphutaruci-rayodhyā kuvalayaiḥ

kṛpādhārādhārā kimapi madhurā''bhogavatikā |

avantī dṛṣṭiste bahunagara-vistāra-vijayā

dhruvaṃ tattannāma-vyavaharaṇa-yogyāvijayate || 49 ||

 

कवीनां सन्दर्भ-स्तबक-मकरन्दैक-रसिकं

कटाक्ष-व्याक्षेप-भ्रमरकलभौ कर्णयुगलम् ।

अमुञ्च्न्तौ दृष्ट्वा तव नवरसास्वाद-तरलौ

असूया-संसर्गा-दलिकनयनं किञ्चिदरुणम् ॥ ५० ॥

 

kavīnāṃ sandarbha-stabaka-makarandaika-rasikaṃ

kaṭākṣa-vyākṣepa-bhramarakalabhau karṇayugalam |

amuńcntau dṛṣṭvā tava navarasāsvāda-taralau

asūyā-saṃsargā-dalikanayanaṃ kińcidaruṇam || 50 ||

 

शिवे शङ्गारार्द्रा तदितरजने कुत्सनपरा

सरोषा गङ्गायां गिरिशचरिते विस्मयवती ।

हराहिभ्यो भीता सरसिरुह सौभाग्य-जननी

सखीषु स्मेरा ते मयि जननि दृष्टिः सकरुणा ॥ ५१ ॥

 

śive śaṅgārārdrā taditarajane kutsanaparā

saroṣā gaṅgāyāṃ giriśacarite vismayavatī |

harāhibhyo bhītā sarasiruha saubhāgya-jananī

sakhīṣu smerā te mayi janani dṛṣṭiḥ sakaruṇā || 51 ||

 

गते कर्णाभ्यर्णं गरुत इव पक्ष्माणि दधती

पुरां भेत्तु-श्चित्तप्रशम-रस-विद्रावण फले ।

इमे नेत्रे गोत्राधरपति-कुलोत्तंस-कलिके

तवाकर्णाकृष्ट स्मरशर-विलासं कलयतः॥ ५२ ॥

 

gate karṇābhyarṇaṃ garuta iva pakṣmāṇi dadhatī

purāṃ bhettu-ścittapraśama-rasa-vidrāvaṇa phale |

ime netre gotrādharapati-kulottaṃsa-kalike

tavākarṇākṛṣṭa smaraśara-vilāsaṃ kalayataḥ|| 52 ||

 

विभक्त-त्रैवर्ण्यं व्यतिकरित-लीलाञ्जनतया

विभाति त्वन्नेत्र त्रितय मिद-मीशानदयिते ।

पुनः स्रष्टुं देवान् द्रुहिण हरि-रुद्रानुपरतान्

रजः सत्वं वेभ्रत् तम इति गुणानां त्रयमिव ॥ ५३ ॥

 

vibhakta-traivarṇyaṃ vyatikarita-līlāńjanatayā

vibhāti tvannetra tritaya mida-mīśānadayite |

punaḥ sraṣṭuṃ devān druhiṇa hari-rudrānuparatān

rajaḥ satvaṃ vebhrat tama iti guṇānāṃ trayamiva || 53 ||

 

पवित्रीकर्तुं नः पशुपति-पराधीन-हृदये

दयामित्रै र्नेत्रै-ररुण-धवल-श्याम रुचिभिः ।

नदः शोणो गङ्गा तपनतनयेति ध्रुवमुम्

त्रयाणां तीर्थाना-मुपनयसि सम्भेद-मनघम् ॥ ५४ ॥

 

pavitrīkartuṃ naḥ paśupati-parādhīna-hṛdaye

dayāmitrai rnetrai-raruṇa-dhavala-śyāma rucibhiḥ |

nadaḥ śoṇo gaṅgā tapanatanayeti dhruvamum

trayāṇāṃ tīrthānā-mupanayasi sambheda-managham || 54 ||

 

निमेषोन्मेषाभ्यां प्रलयमुदयं याति जगति

तवेत्याहुः सन्तो धरणिधर-राजन्यतनये ।

त्वदुन्मेषाज्जातं जगदिद-मशेषं प्रलयतः

परेत्रातुं शंङ्के परिहृत-निमेषा-स्तव दृशः ॥ ५५ ॥

 

nimeṣonmeṣābhyāṃ pralayamudayaṃ yāti jagati

tavetyāhuḥ santo dharaṇidhara-rājanyatanaye |

tvadunmeṣājjātaṃ jagadida-maśeṣaṃ pralayataḥ

paretrātuṃ śaṃṅke parihṛta-nimeṣā-stava dṛśaḥ || 55 ||

 

तवापर्णे कर्णे जपनयन पैशुन्य चकिता

निलीयन्ते तोये नियत मनिमेषाः शफरिकाः ।

इयं च श्री-र्बद्धच्छदपुटकवाटं कुवलयं

जहाति प्रत्यूषे निशि च विघतय्य प्रविशति॥ ५६ ॥

 

tavāparṇe karṇe japanayana paiśunya cakitā

nilīyante toye niyata manimeṣāḥ śapharikāḥ |

iyaṃ ca śrī-rbaddhacchadapuṭakavāṭaṃ kuvalayaṃ

jahāti pratyūṣe niśi ca vighatayya praviśati|| 56 ||

 

दृशा द्राघीयस्या दरदलित नीलोत्पल रुचा

दवीयांसं दीनं स्नपा कृपया मामपि शिवे ।

अनेनायं धन्यो भवति न च ते हानिरियता

वने वा हर्म्ये वा समकर निपातो हिमकरः ॥ ५७ ॥

 

dṛśā drāghīyasyā daradalita nīlotpala rucā

davīyāṃsaṃ dīnaṃ snapā kṛpayā māmapi śive |

anenāyaṃ dhanyo bhavati na ca te hāniriyatā

vane vā harmye vā samakara nipāto himakaraḥ || 57 ||

 

अरालं ते पालीयुगल-मगराजन्यतनये

न केषा-माधत्ते कुसुमशर कोदण्ड-कुतुकम् ।

तिरश्चीनो यत्र श्रवणपथ-मुल्ल्ङ्य्य विलसन्

अपाङ्ग व्यासङ्गो दिशति शरसन्धान धिषणाम् ॥ ५८ ॥

 

arālaṃ te pālīyugala-magarājanyatanaye

na keṣā-mādhatte kusumaśara kodaṇḍa-kutukam |

tiraścīno yatra śravaṇapatha-mullṅyya vilasan

apāṅga vyāsaṅgo diśati śarasandhāna dhiṣaṇām || 58 ||

 

स्फुरद्गण्डाभोग-प्रतिफलित ताट्ङ्क युगलं

चतुश्चक्रं मन्ये तव मुखमिदं मन्मथरथम् ।

यमारुह्य द्रुह्य त्यवनिरथ मर्केन्दुचरणं

महावीरो मारः प्रमथपतये सज्जितवते ॥ ५९ ॥

 

sphuradgaṇḍābhoga-pratiphalita tāṭṅka yugalaṃ

catuścakraṃ manye tava mukhamidaṃ manmatharatham |

yamāruhya druhya tyavaniratha markenducaraṇaṃ

mahāvīro māraḥ pramathapataye sajjitavate || 59 ||

 

सरस्वत्याः सूक्ती-रमृतलहरी कौशलहरीः

पिब्नत्याः शर्वाणि श्रवण-चुलुकाभ्या-मविरलम् ।

चमत्कारः-श्लाघाचलित-शिरसः कुण्डलगणो

झणत्करैस्तारैः प्रतिवचन-माचष्ट इव ते ॥ ६० ॥

 

sarasvatyāḥ sūktī-ramṛtalaharī kauśalaharīḥ

pibnatyāḥ śarvāṇi śravaṇa-culukābhyā-maviralam |

camatkāraḥ-ślāghācalita-śirasaḥ kuṇḍalagaṇo

jhaṇatkaraistāraiḥ prativacana-mācaṣṭa iva te || 60 ||

 

असौ नासावंश-स्तुहिनगिरिवण्श-ध्वजपटि

त्वदीयो नेदीयः फलतु फल-मस्माकमुचितम् ।

वहत्यन्तर्मुक्ताः शिशिरकर-निश्वास-गलितं

समृद्ध्या यत्तासां बहिरपि च मुक्तामणिधरः ॥ ६१ ॥

 

asau nāsāvaṃśa-stuhinagirivaṇśa-dhvajapaṭi

tvadīyo nedīyaḥ phalatu phala-masmākamucitam |

vahatyantarmuktāḥ śiśirakara-niśvāsa-galitaṃ

samṛddhyā yattāsāṃ bahirapi ca muktāmaṇidharaḥ || 61 ||

 

प्रकृत्याऽऽरक्ताया-स्तव सुदति दन्दच्छदरुचेः

प्रवक्ष्ये सदृश्यं जनयतु फलं विद्रुमलता ।

न बिम्बं तद्बिम्ब-प्रतिफलन-रागा-दरुणितं

तुलामध्रारोढुं कथमिव विलज्जेत कलया ॥ ६२ ॥

 

prakṛtyā''raktāyā-stava sudati dandacchadaruceḥ

pravakṣye sadṛśyaṃ janayatu phalaṃ vidrumalatā |

na bimbaṃ tadbimba-pratiphalana-rāgā-daruṇitaṃ

tulāmadhrāroḍhuṃ kathamiva vilajjeta kalayā || 62 ||

 

स्मितज्योत्स्नाजालं तव वदनचन्द्रस्य पिबतां

चकोराणा-मासी-दतिरसतया चञ्चु-जडिमा ।

अतस्ते शीतांशो-रमृतलहरी माम्लरुचयः

पिबन्ती स्वच्छन्दं निशि निशि भृशं काञ्जि कधिया ॥ ६३ ॥

 

smitajyotsnājālaṃ tava vadanacandrasya pibatāṃ

cakorāṇā-māsī-datirasatayā cańcu-jaḍimā |

ataste śītāṃśo-ramṛtalaharī māmlarucayaḥ

pibantī svacchandaṃ niśi niśi bhṛśaṃ kāńji kadhiyā || 63 ||

 

अविश्रान्तं पत्युर्गुणगण कथाम्रेडनजपा

जपापुष्पच्छाया तव जननि जिह्वा जयति सा ।

यदग्रासीनायाः स्फटिकदृष-दच्छच्छविमयि

सरस्वत्या मूर्तिः परिणमति माणिक्यवपुषा ॥ ६४ ॥

 

aviśrāntaṃ patyurguṇagaṇa kathāmreḍanajapā

japāpuṣpacchāyā tava janani jihvā jayati sā |

yadagrāsīnāyāḥ sphaṭikadṛṣa-dacchacchavimayi

sarasvatyā mūrtiḥ pariṇamati māṇikyavapuṣā || 64 ||

 

रणे जित्वा दैत्या नपहृत-शिरस्त्रैः कवचिभिः

निवृत्तै-श्चण्डांश-त्रिपुरहर-निर्माल्य-विमुखैः ।

विशाखेन्द्रोपेन्द्रैः शशिविशद-कर्पूरशकला

विलीयन्ते मातस्तव वदनताम्बूल-कबलाः ॥ ६५ ॥

 

raṇe jitvā daityā napahṛta-śirastraiḥ kavacibhiḥ

nivṛttai-ścaṇḍāṃśa-tripurahara-nirmālya-vimukhaiḥ |

viśākhendropendraiḥ śaśiviśada-karpūraśakalā

vilīyante mātastava vadanatāmbūla-kabalāḥ || 65 ||

 

विपञ्च्या गायन्ती विविध-मपदानं पशुपते-

स्त्वयारब्धे वक्तुं चलितशिरसा साधुवचने ।

तदीयै-र्माधुर्यै-रपलपित-तन्त्रीकलरवां

निजां वीणां वाणीं निचुलयति चोलेन निभृतम् ॥ ६६ ॥

 

vipańcyā gāyantī vividha-mapadānaṃ paśupate-

stvayārabdhe vaktuṃ calitaśirasā sādhuvacane |

tadīyai-rmādhuryai-rapalapita-tantrīkalaravāṃ

nijāṃ vīṇāṃ vāṇīṃ niculayati colena nibhṛtam || 66 ||

 

करग्रेण स्पृष्टं तुहिनगिरिणा वत्सलतया

गिरिशेनो-दस्तं मुहुरधरपानाकुलतया ।

करग्राह्यं शम्भोर्मुखमुकुरवृन्तं गिरिसुते

कथङ्करं ब्रूम-स्तव चुबुकमोपम्यरहितम् ॥ ६७ ॥

 

karagreṇa spṛṣṭaṃ tuhinagiriṇā vatsalatayā

giriśeno-dastaṃ muhuradharapānākulatayā |

karagrāhyaṃ śambhormukhamukuravṛntaṃ girisute

kathaṅkaraṃ brūma-stava cubukamopamyarahitam || 67 ||

 

भुजाश्लेषान्नित्यं पुरदमयितुः कन्टकवती

तव ग्रीवा धत्ते मुखकमलनाल-श्रियमियम् ।

स्वतः श्वेता काला गरु बहुल-जम्बालमलिना

मृणालीलालित्यं वहति यदधो हारलतिका ॥ ६८ ॥

 

bhujāśleṣānnityaṃ puradamayituḥ kanṭakavatī

tava grīvā dhatte mukhakamalanāla-śriyamiyam |

svataḥ śvetā kālā garu bahula-jambālamalinā

mṛṇālīlālityaṃ vahati yadadho hāralatikā || 68 ||

 

गले रेखास्तिस्रो गति गमक गीतैक निपुणे

विवाह-व्यानद्ध-प्रगुणगुण-सङ्ख्या प्रतिभुवः ।

विराजन्ते नानाविध-मधुर-रागाकर-भुवां

त्रयाणां ग्रामाणां स्थिति-नियम-सीमान इव ते ॥ ६९ ॥

 

gale rekhāstisro gati gamaka gītaika nipuṇe

vivāha-vyānaddha-praguṇaguṇa-saṅkhyā pratibhuvaḥ |

virājante nānāvidha-madhura-rāgākara-bhuvāṃ

trayāṇāṃ grāmāṇāṃ sthiti-niyama-sīmāna iva te || 69 ||

 

मृणाली-मृद्वीनां तव भुजलतानां चतसृणां

चतुर्भिः सौन्द्रयं सरसिजभवः स्तौति वदनैः ।

नखेभ्यः सन्त्रस्यन् प्रथम-मथना दन्तकरिपोः

चतुर्णां शीर्षाणां सम-मभयहस्तार्पण-धिया ॥ ७० ॥

 

mṛṇālī-mṛdvīnāṃ tava bhujalatānāṃ catasṛṇāṃ

caturbhiḥ saundrayaṃ sarasijabhavaḥ stauti vadanaiḥ |

nakhebhyaḥ santrasyan prathama-mathanā dantakaripoḥ

caturṇāṃ śīrṣāṇāṃ sama-mabhayahastārpaṇa-dhiyā || 70 ||

 

नखाना-मुद्योतै-र्नवनलिनरागं विहसतां

कराणां ते कान्तिं कथय कथयामः कथमुमे ।

कयाचिद्वा साम्यं भजतु कलया हन्त कमलं

यदि क्रीडल्लक्ष्मी-चरणतल-लाक्षारस-चणम् ॥ ७१ ॥

 

nakhānā-mudyotai-rnavanalinarāgaṃ vihasatāṃ

karāṇāṃ te kāntiṃ kathaya kathayāmaḥ kathamume |

kayācidvā sāmyaṃ bhajatu kalayā hanta kamalaṃ

yadi krīḍallakṣmī-caraṇatala-lākṣārasa-caṇam || 71 ||

 

समं देवि स्कन्द द्विपिवदन पीतं स्तनयुगं

तवेदं नः खेदं हरतु सततं प्रस्नुत-मुखम् ।

यदालोक्याशङ्काकुलित हृदयो हासजनकः

स्वकुम्भौ हेरम्बः परिमृशति हस्तेन झडिति ॥ ७२ ॥

 

samaṃ devi skanda dvipivadana pītaṃ stanayugaṃ

tavedaṃ naḥ khedaṃ haratu satataṃ prasnuta-mukham |

yadālokyāśaṅkākulita hṛdayo hāsajanakaḥ

svakumbhau herambaḥ parimṛśati hastena jhaḍiti || 72 ||

 

अमू ते वक्षोजा-वमृतरस-माणिक्य कुतुपौ

न सन्देहस्पन्दो नगपति पताके मनसि नः ।

पिबन्तौ तौ यस्मा दविदित वधूसङ्ग रसिकौ

कुमारावद्यापि द्विरदवदन-क्रौञ्च्दलनौ ॥ ७३ ॥

 

amū te vakṣojā-vamṛtarasa-māṇikya kutupau

na sandehaspando nagapati patāke manasi naḥ |

pibantau tau yasmā davidita vadhūsaṅga rasikau

kumārāvadyāpi dviradavadana-krauńcdalanau || 73 ||

 

वहत्यम्ब स्त्म्बेरम-दनुज-कुम्भप्रकृतिभिः

समारब्धां मुक्तामणिभिरमलां हारलतिकाम् ।

कुचाभोगो बिम्बाधर-रुचिभि-रन्तः शबलितां

प्रताप-व्यामिश्रां पुरदमयितुः कीर्तिमिव ते ॥ ७४ ॥

 

vahatyamba stmberama-danuja-kumbhaprakṛtibhiḥ

samārabdhāṃ muktāmaṇibhiramalāṃ hāralatikām |

kucābhogo bimbādhara-rucibhi-rantaḥ śabalitāṃ

pratāpa-vyāmiśrāṃ puradamayituḥ kīrtimiva te || 74 ||

 

तव स्तन्यं मन्ये धरणिधरकन्ये हृदयतः

पयः पारावारः परिवहति सारस्वतमिव ।

दयावत्या दत्तं द्रविडशिशु-रास्वाद्य तव यत्

कवीनां प्रौढाना मजनि कमनीयः कवयिता ॥ ७५ ॥

 

tava stanyaṃ manye dharaṇidharakanye hṛdayataḥ

payaḥ pārāvāraḥ parivahati sārasvatamiva |

dayāvatyā dattaṃ draviḍaśiśu-rāsvādya tava yat

kavīnāṃ prauḍhānā majani kamanīyaḥ kavayitā || 75 ||

 

हरक्रोध-ज्वालावलिभि-रवलीढेन वपुषा

गभीरे ते नाभीसरसि कृतसङो मनसिजः ।

समुत्तस्थौ तस्मा-दचलतनये धूमलतिका

जनस्तां जानीते तव जननि रोमावलिरिति ॥ ७६ ॥

 

harakrodha-jvālāvalibhi-ravalīḍhena vapuṣā

gabhīre te nābhīsarasi kṛtasaṅo manasijaḥ |

samuttasthau tasmā-dacalatanaye dhūmalatikā

janastāṃ jānīte tava janani romāvaliriti || 76 ||

 

यदेतत्कालिन्दी-तनुतर-तरङ्गाकृति शिवे

कृशे मध्ये किञ्चिज्जननि तव यद्भाति सुधियाम् ।

विमर्दा-दन्योन्यं कुचकलशयो-रन्तरगतं

तनूभूतं व्योम प्रविशदिव नाभिं कुहरिणीम् ॥ ७७ ॥

 

yadetatkālindī-tanutara-taraṅgākṛti śive

kṛśe madhye kińcijjanani tava yadbhāti sudhiyām |

vimardā-danyonyaṃ kucakalaśayo-rantaragataṃ

tanūbhūtaṃ vyoma praviśadiva nābhiṃ kuhariṇīm || 77 ||

 

स्थिरो गङ्गा वर्तः स्तनमुकुल-रोमावलि-लता

कलावालं कुण्डं कुसुमशर तेजो-हुतभुजः ।

रते-र्लीलागारं किमपि तव नाभिर्गिरिसुते

बेलद्वारं सिद्धे-र्गिरिशनयनानां विजयते ॥ ७८ ॥

 

sthiro gaṅgā vartaḥ stanamukula-romāvali-latā

kalāvālaṃ kuṇḍaṃ kusumaśara tejo-hutabhujaḥ |

rate-rlīlāgāraṃ kimapi tava nābhirgirisute

beladvāraṃ siddhe-rgiriśanayanānāṃ vijayate || 78 ||

 

निसर्ग-क्षीणस्य स्तनतट-भरेण क्लमजुषो

नमन्मूर्ते र्नारीतिलक शनकै-स्त्रुट्यत इव ।

चिरं ते मध्यस्य त्रुटित तटिनी-तीर-तरुणा

समावस्था-स्थेम्नो भवतु कुशलं शैलतनये ॥ ७९ ॥

 

nisarga-kṣīṇasya stanataṭa-bhareṇa klamajuṣo

namanmūrte rnārītilaka śanakai-struṭyata iva |

ciraṃ te madhyasya truṭita taṭinī-tīra-taruṇā

samāvasthā-sthemno bhavatu kuśalaṃ śailatanaye || 79 ||

 

कुचौ सद्यः स्विद्य-त्तटघटित-कूर्पासभिदुरौ

कषन्तौ-दौर्मूले कनककलशाभौ कलयता ।

तव त्रातुं भङ्गादलमिति वलग्नं तनुभुवा

त्रिधा नद्ध्म् देवी त्रिवलि लवलीवल्लिभिरिव ॥ ८० ॥

 

kucau sadyaḥ svidya-ttaṭaghaṭita-kūrpāsabhidurau

kaṣantau-daurmūle kanakakalaśābhau kalayatā |

tava trātuṃ bhaṅgādalamiti valagnaṃ tanubhuvā

tridhā naddhm devī trivali lavalīvallibhiriva || 80 ||

 

गुरुत्वं विस्तारं क्षितिधरपतिः पार्वति निजात्

नितम्बा-दाच्छिद्य त्वयि हरण रूपेण निदधे ।

अतस्ते विस्तीर्णो गुरुरयमशेषां वसुमतीं

नितम्ब-प्राग्भारः स्थगयति सघुत्वं नयति च ॥ ८१ ॥

 

gurutvaṃ vistāraṃ kṣitidharapatiḥ pārvati nijāt

nitambā-dācchidya tvayi haraṇa rūpeṇa nidadhe |

ataste vistīrṇo gururayamaśeṣāṃ vasumatīṃ

nitamba-prāgbhāraḥ sthagayati saghutvaṃ nayati ca || 81 ||

 

करीन्द्राणां शुण्डान्-कनककदली-काण्डपटलीं

उभाभ्यामूरुभ्या-मुभयमपि निर्जित्य भवति ।

सुवृत्ताभ्यां पत्युः प्रणतिकठिनाभ्यां गिरिसुते

विधिज्ञे जानुभ्यां विबुध करिकुम्भ द्वयमसि ॥ ८२ ॥

 

karīndrāṇāṃ śuṇḍān-kanakakadalī-kāṇḍapaṭalīṃ

ubhābhyāmūrubhyā-mubhayamapi nirjitya bhavati |

suvṛttābhyāṃ patyuḥ praṇatikaṭhinābhyāṃ girisute

vidhijńe jānubhyāṃ vibudha karikumbha dvayamasi || 82 ||

 

पराजेतुं रुद्रं द्विगुणशरगर्भौ गिरिसुते

निषङ्गौ जङ्घे ते विषमविशिखो बाढ-मकृत ।

यदग्रे दृस्यन्ते दशशरफलाः पादयुगली

नखाग्रच्छन्मानः सुर मुकुट-शाणैक-निशिताः ॥ ८३ ॥

 

parājetuṃ rudraṃ dviguṇaśaragarbhau girisute

niṣaṅgau jaṅghe te viṣamaviśikho bāḍha-makṛta |

yadagre dṛsyante daśaśaraphalāḥ pādayugalī

nakhāgracchanmānaḥ sura mukuṭa-śāṇaika-niśitāḥ || 83 ||

 

श्रुतीनां मूर्धानो दधति तव यौ शेखरतया

ममाप्येतौ मातः शेरसि दयया देहि चरणौ ।

यय‌ओः पाद्यं पाथः पशुपति जटाजूट तटिनी

ययो-र्लाक्षा-लक्ष्मी-ररुण हरिचूडामणि रुचिः ॥ ८४ ॥

 

śrutīnāṃ mūrdhāno dadhati tava yau śekharatayā

mamāpyetau mātaḥ śerasi dayayā dehi caraṇau |

yaya‌oḥ pādyaṃ pāthaḥ paśupati jaṭājūṭa taṭinī

yayo-rlākṣā-lakṣmī-raruṇa haricūḍāmaṇi ruciḥ || 84 ||

 

नमो वाकं ब्रूमो नयन-रमणीयाय पदयोः

तवास्मै द्वन्द्वाय स्फुट-रुचि रसालक्तकवते ।

असूयत्यत्यन्तं यदभिहननाय स्पृहयते

पशूना-मीशानः प्रमदवन-कङ्केलितरवे ॥ ८५ ॥

 

namo vākaṃ brūmo nayana-ramaṇīyāya padayoḥ

tavāsmai dvandvāya sphuṭa-ruci rasālaktakavate |

asūyatyatyantaṃ yadabhihananāya spṛhayate

paśūnā-mīśānaḥ pramadavana-kaṅkelitarave || 85 ||

 

मृषा कृत्वा गोत्रस्खलन-मथ वैलक्ष्यनमितं

ललाटे भर्तारं चरणकमले ताडयति ते ।

चिरादन्तः शल्यं दहनकृत मुन्मूलितवता

तुलाकोटिक्वाणैः किलिकिलित मीशान रिपुणा ॥ ८६ ॥

 

mṛṣā kṛtvā gotraskhalana-matha vailakṣyanamitaṃ

lalāṭe bhartāraṃ caraṇakamale tāḍayati te |

cirādantaḥ śalyaṃ dahanakṛta munmūlitavatā

tulākoṭikvāṇaiḥ kilikilita mīśāna ripuṇā || 86 ||

 

हिमानी हन्तव्यं हिमगिरिनिवासैक-चतुरौ

निशायां निद्राणं निशि-चरमभागे च विशदौ ।

वरं लक्ष्मीपात्रं श्रिय-मतिसृहन्तो समयिनां

सरोजं त्वत्पादौ जननि जयत-श्चित्रमिह किम् ॥ ८७ ॥

 

himānī hantavyaṃ himagirinivāsaika-caturau

niśāyāṃ nidrāṇaṃ niśi-caramabhāge ca viśadau |

varaṃ lakṣmīpātraṃ śriya-matisṛhanto samayināṃ

sarojaṃ tvatpādau janani jayata-ścitramiha kim || 87 ||

 

पदं ते कीर्तीनां प्रपदमपदं देवि विपदां

कथं नीतं सद्भिः कठिन-कमठी-कर्पर-तुलाम् ।

कथं वा बाहुभ्या-मुपयमनकाले पुरभिदा

यदादाय न्यस्तं दृषदि दयमानेन मनसा ॥ ८८ ॥

 

padaṃ te kīrtīnāṃ prapadamapadaṃ devi vipadāṃ

kathaṃ nītaṃ sadbhiḥ kaṭhina-kamaṭhī-karpara-tulām |

kathaṃ vā bāhubhyā-mupayamanakāle purabhidā

yadādāya nyastaṃ dṛṣadi dayamānena manasā || 88 ||

 

नखै-र्नाकस्त्रीणां करकमल-सङ्कोच-शशिभिः

तरूणां दिव्यानां हसत इव ते चण्डि चरणौ ।

फलानि स्वःस्थेभ्यः किसलय-कराग्रेण ददतां

दरिद्रेभ्यो भद्रां श्रियमनिश-मह्नाय ददतौ ॥ ८९ ॥

 

nakhai-rnākastrīṇāṃ karakamala-saṅkoca-śaśibhiḥ

tarūṇāṃ divyānāṃ hasata iva te caṇḍi caraṇau |

phalāni svaḥsthebhyaḥ kisalaya-karāgreṇa dadatāṃ

daridrebhyo bhadrāṃ śriyamaniśa-mahnāya dadatau || 89 ||

 

ददाने दीनेभ्यः श्रियमनिश-माशानुसदृशीं

अमन्दं सौन्दर्यं प्रकर-मकरन्दं विकिरति ।

तवास्मिन् मन्दार-स्तबक-सुभगे यातु चरणे

निमज्जन् मज्जीवः करणचरणः ष्ट्चरणताम् ॥ ९० ॥

 

dadāne dīnebhyaḥ śriyamaniśa-māśānusadṛśīṃ

amandaṃ saundaryaṃ prakara-makarandaṃ vikirati |

tavāsmin mandāra-stabaka-subhage yātu caraṇe

nimajjan majjīvaḥ karaṇacaraṇaḥ ṣṭcaraṇatām || 90 ||

 

पदन्यास-क्रीडा परिचय-मिवारब्धु-मनसः

स्खलन्तस्ते खेलं भवनकलहंसा न जहति ।

अतस्तेषां शिक्षां सुभगमणि-मञ्जीर-रणित-

च्छलादाचक्षाणं चरणकमलं चारुचरिते ॥ ९१ ॥

 

padanyāsa-krīḍā paricaya-mivārabdhu-manasaḥ

skhalantaste khelaṃ bhavanakalahaṃsā na jahati |

atasteṣāṃ śikṣāṃ subhagamaṇi-mańjīra-raṇita-

cchalādācakṣāṇaṃ caraṇakamalaṃ cārucarite || 91 ||

 

गतास्ते मञ्चत्वं द्रुहिण हरि रुद्रेश्वर भृतः

शिवः स्वच्छ-च्छाया-घटित-कपट-प्रच्छदपटः ।

त्वदीयानां भासां प्रतिफलन रागारुणतया

शरीरी शृङ्गारो रस इव दृशां दोग्धि कुतुकम् ॥ ९२ ॥

 

gatāste mańcatvaṃ druhiṇa hari rudreśvara bhṛtaḥ

śivaḥ svaccha-cchāyā-ghaṭita-kapaṭa-pracchadapaṭaḥ |

tvadīyānāṃ bhāsāṃ pratiphalana rāgāruṇatayā

śarīrī śṛṅgāro rasa iva dṛśāṃ dogdhi kutukam || 92 ||

 

अराला केशेषु प्रकृति सरला मन्दहसिते

शिरीषाभा चित्ते दृषदुपलशोभा कुचतटे ।

भृशं तन्वी मध्ये पृथु-रुरसिजारोह विषये

जगत्त्रतुं शम्भो-र्जयति करुणा काचिदरुणा ॥ ९३ ॥

 

arālā keśeṣu prakṛti saralā mandahasite

śirīṣābhā citte dṛṣadupalaśobhā kucataṭe |

bhṛśaṃ tanvī madhye pṛthu-rurasijāroha viṣaye

jagattratuṃ śambho-rjayati karuṇā kācidaruṇā || 93 ||

 

कलङ्कः कस्तूरी रजनिकर बिम्बं जलमयं

कलाभिः कर्पूरै-र्मरकतकरण्डं निबिडितम् ।

अतस्त्वद्भोगेन प्रतिदिनमिदं रिक्तकुहरं

विधि-र्भूयो भूयो निबिडयति नूनं तव कृते ॥ ९४ ॥

 

kalaṅkaḥ kastūrī rajanikara bimbaṃ jalamayaṃ

kalābhiḥ karpūrai-rmarakatakaraṇḍaṃ nibiḍitam |

atastvadbhogena pratidinamidaṃ riktakuharaṃ

vidhi-rbhūyo bhūyo nibiḍayati nūnaṃ tava kṛte || 94 ||

 

पुरारन्ते-रन्तः पुरमसि तत-स्त्वचरणयोः

सपर्या-मर्यादा तरलकरणाना-मसुलभा ।

तथा ह्येते नीताः शतमखमुखाः सिद्धिमतुलां

तव द्वारोपान्तः स्थितिभि-रणिमाद्याभि-रमराः ॥ ९५ ॥

 

purārante-rantaḥ puramasi tata-stvacaraṇayoḥ

saparyā-maryādā taralakaraṇānā-masulabhā |

tathā hyete nītāḥ śatamakhamukhāḥ siddhimatulāṃ

tava dvāropāntaḥ sthitibhi-raṇimādyābhi-ramarāḥ || 95 ||

 

कलत्रं वैधात्रं कतिकति भजन्ते न कवयः

श्रियो देव्याः को वा न भवति पतिः कैरपि धनैः ।

महादेवं हित्वा तव सति सतीना-मचरमे

कुचभ्या-मासङ्गः कुरवक-तरो-रप्यसुलभः ॥ ९६ ॥

 

kalatraṃ vaidhātraṃ katikati bhajante na kavayaḥ

śriyo devyāḥ ko vā na bhavati patiḥ kairapi dhanaiḥ |

mahādevaṃ hitvā tava sati satīnā-macarame

kucabhyā-māsaṅgaḥ kuravaka-taro-rapyasulabhaḥ || 96 ||

 

गिरामाहु-र्देवीं द्रुहिणगृहिणी-मागमविदो

हरेः पत्नीं पद्मां हरसहचरी-मद्रितनयाम् ।

तुरीया कापि त्वं दुरधिगम-निस्सीम-महिमा

महामाया विश्वं भ्रमयसि परब्रह्ममहिषि ॥ ९७ ॥

 

girāmāhu-rdevīṃ druhiṇagṛhiṇī-māgamavido

hareḥ patnīṃ padmāṃ harasahacarī-madritanayām |

turīyā kāpi tvaṃ duradhigama-nissīma-mahimā

mahāmāyā viśvaṃ bhramayasi parabrahmamahiṣi || 97 ||

 

कदा काले मातः कथय कलितालक्तकरसं

पिबेयं विद्यार्थी तव चरण-निर्णेजनजलम् ।

प्रकृत्या मूकानामपि च कविता०कारणतया

कदा धत्ते वाणीमुखकमल-ताम्बूल-रसताम् ॥ ९८ ॥

 

kadā kāle mātaḥ kathaya kalitālaktakarasaṃ

pibeyaṃ vidyārthī tava caraṇa-nirṇejanajalam |

prakṛtyā mūkānāmapi ca kavitā0kāraṇatayā

kadā dhatte vāṇīmukhakamala-tāmbūla-rasatām || 98 ||

 

सरस्वत्या लक्ष्म्या विधि हरि सपत्नो विहरते

रतेः पतिव्रत्यं शिथिलपति रम्येण वपुषा ।

चिरं जीवन्नेव क्षपित-पशुपाश-व्यतिकरः

परानन्दाभिख्यं रसयति रसं त्वद्भजनवान् ॥ ९९ ॥

 

sarasvatyā lakṣmyā vidhi hari sapatno viharate

rateḥ pativratyaṃ śithilapati ramyeṇa vapuṣā |

ciraṃ jīvanneva kṣapita-paśupāśa-vyatikaraḥ

parānandābhikhyaṃ rasayati rasaṃ tvadbhajanavān || 99 ||

 

प्रदीप ज्वालाभि-र्दिवसकर-नीराजनविधिः

सुधासूते-श्चन्द्रोपल-जललवै-रघ्यरचना ।

स्वकीयैरम्भोभिः सलिल-निधि-सौहित्यकरणं

त्वदीयाभि-र्वाग्भि-स्तव जननि वाचां स्तुतिरियम् ॥ १०० ॥

 

pradīpa jvālābhi-rdivasakara-nīrājanavidhiḥ

sudhāsūte-ścandropala-jalalavai-raghyaracanā |

svakīyairambhobhiḥ salila-nidhi-sauhityakaraṇaṃ

tvadīyābhi-rvāgbhi-stava janani vācāṃ stutiriyam || 100 ||

 

सौन्दयलहरि मुख्यस्तोत्रं संवार्तदायकम् ।

भगवद्पाद सन्क्लुप्तं पठेन् मुक्तौ भवेन्नरः ॥

सौन्दर्यलहरि स्तोत्रं सम्पूर्णं

 

saundayalahari mukhyastotraṃ saṃvārtadāyakam |

bhagavadpāda sankluptaṃ paṭhen muktau bhavennaraḥ ||

saundaryalahari stotraṃ sampūrṇaṃ

 

Parte I - Ananda Lahari (Onde di Felicitą)

 

 

śivaḥ śaktyā yukto yadi bhavati śaktaḥ prabhavituṃ

na cedevaṃ devo na khalu kuśalaḥ spanditumapi|

atastvām ārādhyāṃ hari-hara-virincādibhi rapi

praṇantuṃ stotuṃ vā katha-makrta puṇyaḥ prabhavati|| 1 ||

 

Mantra: klīṃ

 

1

 

Solo Shiva č in grado di fare la creazione dell'universo insieme a Shakti.

Senza di Lei, Egli non puņ muoversi neanche di un centimetro.

E cosģ come puņ, colui che non fa buone azioni, o colui che non canta le sue lodi,

diventare adeguato ad adorare Te. Oh, mia Dea, che sei adorata dalla Trinitą. 

 

 

tanīyāṃsuṃ pāṃsuṃ tava caraṇa paṅkeruha-bhavaṃ

virińciḥ sańcinvan viracayati lokā-navikalam |

vahatyenaṃ śauriḥ kathamapi sahasreṇa śirasāṃ

haraḥ saṅkṣud-yainaṃ bhajati bhasitoddhūla navidhim|| 2 ||

 

Mantra: hrīṃ

 

2 (Attrarre tutto il mondo)

 

Il Signore Brahma, l’antico creatore,

ha preso un po’ di polvere dai Tuoi piedi e ha creato questo mondo.

Il grande Adisesha con le sue mille teste (il serpente dalle mille teste che sostiene i mondi),

con grande fatica sostiene la polvere dei Tuoi piedi

e il grande Signore Rudra la prende e la utilizza come cenere sacra.

 

 

avidyānā-manta-stimira-mihira dvīpanagarī

jaḍānāṃ caitanya-stabaka makaranda śrutijharī |

daridrāṇāṃ cintāmaṇi guṇanikā janmajaladhau

nimagnānāṃ daṃṣṭrā muraripu varāhasya bhavati|| 3 ||

 

Mantra: klīṃ

 

3 (Raggiungimento di tutta la conoscenza)

 

La polvere sotto i Tuoi piedi, Oh Grande Dea, č come la cittą del sole nascente,

che rimuove tutte le tenebre e la sfortuna dalla mente del povero ignorante.

Per colui che ha la mente lenta, č come il miele che sgorga dal mazzo di fiori dell’azione vitale.

Per i pił poveri tra gli uomini č come le gemme che soddisfano i desideri.

Ed č come i denti del Signore Vishnu nella forma di Varaha,

che ha portato alla superficie la Madre Terra,

per quelli che sono annegati in questo mare di nascita e morte.

 

 

tvadanyaḥ pāṇibhayā-mabhayavarado daivatagaṇaḥ

tvamekā naivāsi prakaṭita-varabhītyabhinayā |

bhayāt trātuṃ dātuṃ phalamapi ca vāṃchāsamadhikaṃ

śaraṇye lokānāṃ tava hi caraṇāveva nipuṇau || 4 ||

 

Mantra: duṃ

 

4 (Rimozione di tutte le paure, cura delle malattie)

 

Oh Tu, che sei il rifugio per tutto questo mondo.

Tutti gli Dči tranne te Madre,

danno rifugio e soddisfano i desideri solamente con l’imposizione della loro mano.

Ma solo tu Madre non mostri mai al mondo in dettaglio i doni e il rifugio che puoi dare,

poiché anche solo i Tuoi santi piedi saranno sufficienti per rimuovere la paura per sempre,

e concedere molte pił benedizioni di quelle richieste.

 

 

haristvāmāradhya praṇata-jana-saubhāgya-jananīṃ

purā nārī bhūtvā puraripumapi kṣobha manayat |

smaro‌'pi tvāṃ natvā ratinayana-lehyena vapuṣā

munīnāmapyantaḥ prabhavati hi mohāya mahatām || 5 ||

 

Mantra: ṭhaṃ, śaṃ laṃ raṃ haṃ aṃ vaṃ yaṃ saṃ

 

5 (Attrazione reciproca tra maschio e femmina)

 

Tu, che concedi tutte le cose buone a coloro che si inchinano ai tuoi piedi,

sei adorata dal Signore Vishnu, che ha preso una bellissima forma femminile (Mohini),

e ha potuto cambiare la mente di colui ha bruciato le tre cittą (Hara - Shiva) e farlo innamorare.

E il Dio dell'amore, Manmatha, che ha preso una forma che č come il nettare,

una vera e propria festa per gli occhi della sua consorte Rati,

dopo averti venerata, fu in grado di creare la passione anche nella mente dei grandi saggi.

 

 

dhanuḥ pauṣpaṃ maurvī madhukaramayī pańca viśikhāḥ

vasantaḥ sāmanto malayamaru-dāyodhana-rathaḥ |

tathāpyekaḥ sarvaṃ himagirisute kāmapi kṛpāṃ

apāṅgātte labdhvā jagadida-manaṅgo vijayate || 6 ||

 

Mantra: klīṃ klīṃ klīṃ sādhyam klīṃ klīṃ klīṃ

 

6 (Avere figli)

 

Oh, Figlia della Montagna di ghiaccio, con un arco fatto di fiori,

la corda fatta di miele d’api e cinque frecce fatte di soli teneri fiori.

Con la primavera come suo ministro e che cavalca il carro della brezza delle montagne di Malaya.

Il Dio dell'amore che non ha un corpo, ottiene lo sguardo sbarazzino dei tuoi santi occhi.

Ed č in grado di vincere il mondo intero da solo.

 

 

kvaṇatkāńcī-dāmā kari kalabha kumbha-stananatā

parikṣīṇā madhye pariṇata śaraccandra-vadanā |

dhanurbāṇān pāśaṃ sṛṇimapi dadhānā karatalaiḥ

purastā dāstāṃ naḥ puramathitu rāho-puruṣikā || 7 ||

 

Mantra: klīṃ

 

7 (Vedere la Dea in persona. Vincere sui nemici.)

 

Con una cintura d'oro, ornata di piccole campane tintinnanti,

leggermente piegata dal peso dei seni come i due globi frontali di un bell’elefante,

con una sottile affascinante forma, e con un viso come la luna d'autunno,

tiene nelle sue mani, un arco fatto di canna da zucchero, frecce fatte di fiori, e il cappio e pungolo.

Lei che ha la forma meravigliosa dell'ego del Dio (Hara - Shiva) che ha bruciato le tre cittą (Tripura),

per favore vieni e appari davanti a noi.

 

 

sudhāsindhormadhye suraviṭa-pivāṭī-parivṛte

maṇidvīpe nīpo-pavanavati cintāmaṇi gṛhe |

śivakāre mańce paramaśiva-paryaṅka nilayām

bhajanti tvāṃ dhanyāḥ katicana cidānanda-laharīm || 8 ||

 

Mantra: raṃ

 

8 (Evitare il ciclo di nascita e morte)

 

Nel mezzo dell’oceano di nettare,

nell'isola delle gemme preziose che č circondata dagli alberi dei desideri Kalpaga,

nel giardino degli alberi Kadamba, nella casa della Gemma del Pensiero,

su tutti i luoghi sacri dove č seduto il grande Dio Shiva,

siede Lei che č come una marea nel mare della felicitą della veritą ultima.

Ed č adorata solamente da pochi selezionati uomini santi.

 

 

mahīṃ mūlādhāre kamapi maṇipūre hutavahaṃ

sthitaṃ svadhiṣṭāne hṛdi maruta-mākāśa-mupari |

mano‌'pi bhrūmadhye sakalamapi bhitvā kulapathaṃ

sahasrāre padme sa harahasi patyā viharase || 9 ||

 

Mantra: yaṃ yaṃ yaṃ sādhyam aṃ kroṃ

 

9 (Per il ritorno di persone che sono andati in viaggio, per ottenere gli otto tipi di ricchezza)

 

Oh mia Dea, che vivi in solitudine con il tuo consorte, nel loto dai mille petali,

raggiunto dopo la rottura attraverso i micro canali,

del potere della terra in Muladhara, del potere dell'acqua di Manipura,

del potere di fuoco di Swadhishthana, del fuoco dell’aria nel cuore e del potere dell'etere tra le sopracciglia.

 

 

sudhādhārāsārai-ścaraṇayugalānta-rvigalitaiḥ

prapańcaṃ sinńntī punarapi rasāmnāya-mahasaḥ|

avāpya svāṃ bhūmiṃ bhujaganibha-madhyuṣṭa-valayaṃ

svamātmānaṃ kṛtvā svapiṣi kulakuṇḍe kuhariṇi || 10 ||

 

Mantra: klīṃ hrīṃ klīṃ, hrīṃ hrīṃ hrīṃ hrīṃ hrīṃ hrīṃ

 

10 (Ottenere un corpo forte, virilitą)

 

Utilizzi il nettare che fluisce tra i tuoi piedi, per inondare tutti i nervi del corpo

e discendi dalla luna con il nettare come raggi, torni indietro al tuo posto,

e arrotoli il tuo corpo in un cerchio come un serpente,

Tu dormi nel Kula Kunda (un altro nome per Muladhara Chakra) con un buco nel mezzo.

(qui viene descritto il percorso della Kundalini) 

 

 

         

  

caturbhiḥ śrīkaṇṭhaiḥ śivayuvatibhiḥ pańcabhipi

prabhinnābhiḥ śambhornavabhirapi mūlaprakṛtibhiḥ |

catuścatvāriṃśad-vasudala-kalāśc-trivalaya-

trirekhabhiḥ sārdhaṃ tava śaraṇakoṇāḥ pariṇatāḥ || 11 ||

 

Mantra: śrīṃ

 

11 (Buona progenie, ottenere un significato per la vita)

 

Con le quattro ruote di nostro Signore Shiva

e con le cinque diverse ruote di Te, mia Madre,

che sono la vera base di questo mondo,

la casa della Sacra Ruota, ha quattro parti diverse, otto e sedici petali,

tre ambienti diversi e tre linee differenti, per un totale di quarantaquattro angoli.

(qui viene descritto il disegno geometrico dello Shri Chakra)

 

 

tvadīyaṃ saundaryaṃ tuhinagirikanye tulayituṃ

kavīndrāḥ kalpante kathamapi virińci-prabhṛtayaḥ |

yadālokautsukyā-damaralalanā yānti manasā

tapobhirduṣprāpāmapi giriśa-sāyujya-padavīm || 12 ||

 

Mantra: sau sau

 

12 (Per raggiungere il Signore Shiva. Per far parlare un uomo muto)

 

Oh, figlia della montagna di ghiaccio,

nemmeno il creatore che detiene una vasta gamma di grandi poeti,

non riesce a descrivere la tua sublime bellezza.

Le bellissime fanciulle celesti, con il desiderio di vedere la tua bellezza incontaminata,

cercano di vederla attraverso gli occhi del Tuo Signore, il grande Shiva,

e fanno penitenza per lui e lo contattano attraverso la loro mente.

 

 

naraṃ varṣīyāṃsaṃ nayanavirasaṃ narmasu jaḍaṃ

tavāpāṅgāloke patita-manudhāvanti śataśaḥ |

galadveṇībandhāḥ kucakalaśa-vistrista-sicayā

haṭāt truṭyatkāńyo vigalita-dukūlā yuvatayaḥ || 13 ||

 

Mantra: klīṃ klīṃ klīṃ sādhyam klīṃ klīṃ klīṃ

 

13 (Successo nelle questioni d'amore)

 

Con i capelli arruffati, con le vesti superiori che scivolano dai loro busti,

con la fibbia della cintura d'oro aperta a causa della fretta

e con i Sari che scivolano dalle spalle, centinaia di giovani fanciulle,

rincorrono gli uomini che ottengono il tuo sguardo sbarazzino,

anche se sono molto vecchi, di brutto aspetto e non interessati a giochi d’amore.

 

 

kṣitau ṣaṭpańcāśad-dvisamadhika-pańcāśa-dudake

hutaśe dvāṣaṣṭi-ścaturadhika-pańcāśa-danile |

divi dviḥ ṣaṭ triṃśan manasi ca catuḥṣaṣṭiriti ye

mayūkhā-steṣā-mapyupari tava pādāmbuja-yugam || 14 ||

 

Mantra: śrīṃ śrīṃ śrīṃ śrīṃ śrīṃ śrīṃ

 

14 (Evitare carestie, epidemie, ladri e banditi)

 

I Tuoi santi piedi sono molto al di sopra

dei cinquantasei raggi dell'essenza della terra di Muladhara,

dei cinquantadue raggi dell'essenza dell'acqua di Manipura,

dei sessantadue raggi dell'essenza del fuoco di Swadhishthana,

dei cinquantaquattro raggi dell'essenza dell'aria di Anahatha,

dei settantadue raggi dell'essenza dell'etere del Vishuddhi

e dei sessantaquattro raggi dell'essenza della mente di Ajńa Chakra.

 

 

śarajjyotsnā śuddhāṃ śaśiyuta-jaṭājūṭa-makuṭāṃ

vara-trāsa-trāṇa-sphaṭikaghuṭikā-pustaka-karām |

sakṛnna tvā natvā kathamiva satāṃ sannidadhate

madhu-kṣīra-drākṣā-madhurima-dhurīṇāḥ phaṇitayaḥ || 15 ||

 

Mantra: aṃ aṃ aṃ aṃ aṃ aṃ

 

15 (Capacitą di scrivere poesie e la capacitą di diventare uno studioso)

 

Dolci parole che rivaleggiano con il miele, il latte e l’uva,

possono venire solo dai pensieri del devoto che medita sul Tuo viso,

che č come la bianca luna d'autunno,

e sulla Tua testa che ha una corona con la falce di luna e capelli fluenti

e sulle mani che danno benedizioni e protezione

e tengono il rosario di perline di cristallo e libri.

 

 

kavīndrāṇāṃ cetaḥ kamalavana-bālātapa-ruciṃ

bhajante ye santaḥ katicidaruṇāmeva bhavatīm |

virińci-preyasyā-staruṇatara-śrṛṅgara laharī-

gabhīrābhi-rvāgbhiḥ rvidadhati satāṃ rańjanamamī || 16 ||

 

Mantra: vaṃ vaṃ vaṃ

 

16 (Padronanza dei Veda)

 

Colei che č la luce viola dell'alba,

che dimora nella mente dei re dei poeti del mondo

e cosģ chiamata Aruna – colei che č del colore della porpora,

crea la felicitą nella mente dei santi con la tenera passionale ondata di parole

di Sarasvati, l’amata di Brahma, che č regale e giovanile.

 

 

savitrībhi-rvācāṃ caśi-maṇi śilā-bhaṅga rucibhi-

rvaśinyadyābhi-stvāṃ saha janani sańcintayati yaḥ |

sa kartā kāvyānāṃ bhavati mahatāṃ bhaṅgirucibhi-

rvacobhi-rvāgdevī-vadana-kamalāmoda madhuraiḥ || 17 ||

 

Mantra: ai ai ai

 

17 (Padronanza delle parole, conoscenza della scienza)

 

Oh, Madre Santa, chi ti adora, insieme alla dea come Vasini,

che č la principale fonte delle parole

e Tu che hai la grande lucentezza, ottenuta rompendo la pietra della luna,

diventa autore di grandi epopee, che brillano come quelle scritte dai pił grandi

e che hanno il dolce profumo del viso della dea della conoscenza.

 

 

tanucchāyābhiste taruṇa-taraṇi-śrīsaraṇibhi-

rdivaṃ sarvā-murvī-maruṇimani magnāṃ smarati yaḥ |

bhavantyasya trasya-dvanahariṇa-śālīna-nayanāḥ

sahorvaśyā vaśyāḥ kati kati na gīrvāṇa-gaṇikāḥ || 18 ||

 

Mantra: klīṃ klīṃ klīṃ, kamadevāya nama

 

18 (Successo in amore)

 

Colui che medita sullo splendore del tuo bel corpo di colore viola chiaro,

benedetto dal sole nascente e che dissolve il cielo e il mondo,

fa in modo che le celesti donzelle come Uravasi e altre,

che hanno gli occhi come i cervi selvatici sbigottiti, lo seguano come schiave.

 

 

mukhaṃ binduṃ kṛtvā kucayugamadha-stasya tadadho

harārdhaṃ dhyāyedyo haramahiṣi te manmathakalām |

sa sadyaḥ saṅkṣobhaṃ nayati vanitā ityatilaghu

trilokīmapyāśu bhramayati ravīndu-stanayugām || 19 ||

 

Mantra: hrīṃ hrīṃ hrīṃ hrīṃ

 

19 (Successo in amore)

 

Hey Madre, che sei la Dea di tutto l'universo, colui che medita su di Te,

come la mezzaluna dell'amore del nostro grande Signore,

sul punto al centro della ruota sacra, i tuoi due seni appena sotto

e che ti medita come la metą di Shiva nostro Signore,

non solo crea ondate di emozione nelle donne,

ma affascina il mondo, che ha la luna e il sole come seni.

 

 

kirantī-maṅgebhyaḥ kiraṇa-nikurumbamṛtarasaṃ

hṛdi tvā mādhatte himakaraśilā-mūrtimiva yaḥ |

sa sarpāṇāṃ darpaṃ śamayati śakuntadhipa iva

jvarapluṣṭān dṛṣṭyā sukhayati sudhādhārasirayā || 20 ||

 

Mantra: o kṣipa svāhā

 

20 (Cura di tutti i veleni e di tutte le febbri)

 

Colui che medita nella sua mente su di Te che riversi nettare da tutti i tuoi arti

e nella forma che assomiglia alla statua scavata nella pietra di luna,

puņ con un unico sguardo porre fine all'orgoglio dei serpenti

e con il suo nettare come visione, curare quelli afflitti da febbre.

 

 

taṭillekhā-tanvīṃ tapana śaśi vaiśvānara mayīṃ

niṣṇṇāṃ ṣaṇṇāmapyupari kamalānāṃ tava kalām |

mahāpadmātavyāṃ mṛdita-malamāyena manasā

mahāntaḥ paśyanto dadhati paramāhlāda-laharīm || 21 ||

 

Mantra: hrīṃ hrīṃ hrīṃ

 

21 (Attrarre tutti. Rendere tutti felici)

 

Quelle grandi anime che hanno rimosso tutto lo sporco dalla mente

e che meditano all'interno della loro mente su di Te,

che sei della forma del sole e della luna,

e che vivono nella foresta di loto

e anche sopra le sei ruote di loto,

godono ondate dopo ondate di felicitą suprema.

 

 

bhavāni tvaṃ dāse mayi vitara dṛṣṭiṃ sakaruṇāṃ

iti stotuṃ vāńchan kathayati bhavāni tvamiti yaḥ |

tadaiva tvaṃ tasmai diśasi nijasāyujya-padavīṃ

mukunda-bramhendra sphuṭa makuṭa nīrājitapadām || 22 ||

 

22 (Ottenere tutti i poteri)

 

Se qualcuno ha il desiderio di pregare nella propria mente:

"Tu, Bhavani, mia Madre, per favore fai cadere su di me un po’ del tuo sguardo misericordioso",

ancor prima che egli dica, "Tu Bhavani",

Tu, Oh mia Dea, darai a lui l'acqua,

che cade dalle corone di Vishnu, Rudra e Brahma, ai Tuoi piedi

e gli concederai la vita eterna nel Tuo mondo.

 

 

tvayā hṛtvā vāmaṃ vapu-raparitṛptena manasā

śarīrārdhaṃ śambho-raparamapi śaṅke hṛtamabhūt |

yadetat tvadrūpaṃ sakalamaruṇābhaṃ trinayanaṃ

kucābhyāmānamraṃ kuṭila-śaśicūḍāla-makuṭam || 23 ||

 

Mantra: straṃ

 

23 (Ottenere tutte le ricchezze)

 

La Tua forma nella mia mente, č del colore rosso del sole nascente,

č ornata con tre occhi, ha due seni pesanti, č leggermente piegata

e indossa una corona con la mezzaluna

e da qui sorge un dubbio in me,

che Tu non eri soddisfatta della metą del corpo di Shambu che Lui stesso ti ha dato

e cosģ hai occupato tutto il suo corpo.

 

 

jagatsūte dhātā hariravati rudraḥ kṣapayate

tiraskurva-nnetat svamapi vapu-rīśa-stirayati |

sadā pūrvaḥ sarvaṃ tadida manugṛhṇāti ca śiva-

stavājńā malambya kṣaṇacalitayo rbhrūlatikayoḥ || 24 ||

 

Mantra: nama śivāya

 

24 (Gestione della paura dei Bhoota, Preta e Pishacha)

 

Brahma crea il mondo, Vishnu lo preserva, Shiva lo distrugge,

Ishvara li fa scomparire e scompare anche lui stesso

e Sadashiva li benedice tutti,

dall’ordine che Tu gli hai dato,

con un piccolo movimento delle Tue sopracciglia.

 

(Bhoota=fantasmi. Preta=spiriti malevoli. Pishacha=demoni mangiatori di carne.)

 

 

trayāṇāṃ devānāṃ triguṇa-janitānāṃ tava śive

bhavet pūjā pūjā tava caraṇayo-ryā viracitā |

tathā hi tvatpādodvahana-maṇipīṭhasya nikaṭe

sthitā hyete-śaśvanmukulita karottaṃsa-makuṭāḥ || 25 ||

 

Mantra: sauḥ

 

25 (Ottenere posti pił alti e il potere)

 

Consorte di Shiva, il culto fatto alla base del tuoi piedi,

equivale al culto fatto alla Santissima Trinitą,

che č nata sulla base delle tue proprietą Trine.

Questo č cosģ vero, Oh Madre, perché la Trinitą

non sta sempre con le mani giunte, tenute sulla loro corona,

vicino alla tavola ingioiellata che trasporta i tuoi piedi?

 

 

virińciḥ pańcatvaṃ vrajati harirāpnoti viratiṃ

vināśaṃ kīnāśo bhajati dhanado yāti nidhanam |

vitandrī māhendrī-vitatirapi saṃmīlita-dṛśā

mahāsaṃhāre‌'smin viharati sati tvatpati rasau || 26 ||

 

Mantra: klīṃ klīṃ

 

26 (Distruzione dei nemici)

 

Il Creatore raggiunge la dissoluzione, Vishnu raggiunge la morte,

anche il Dio della morte muore, Kubera il Signore della ricchezza perisce,

gli Indra chiudono gli occhi uno dopo l’altro

e raggiungono il sonno profondo durante il diluvio finale,

ma Tu mia casta Madre, giochi con il tuo consorte il Sadashiva

 

 

japo jalpaḥ śilpaṃ sakalamapi mudrāviracanā

gatiḥ prādakṣiṇya-kramaṇa-maśanādyā huti-vidhiḥ |

praṇāmaḥ saṃveśaḥ sukhamakhila-mātmārpaṇa-dṛśā

saparyā paryāya-stava bhavatu yanme vilasitam || 27 ||

 

Mantra: hrīṃ

 

27 (Realizzazione del Sé e della veritą ultima)

 

Fa' che i mormorii che faccio, con il sacrificio nella mia anima,

diventino il canto del Tuo nome.

Fa' che tutti i miei movimenti diventino i tuoi Mudra.

Fa' che il mio viaggio diventi il cammino intorno a te.

Fa' che l'atto del mangiare e bere diventino il sacrificio del fuoco per Te.

Fa' che il mio atto del dormire diventi il saluto a Te

e che tutte le azioni per il mio piacere, diventino parti del tuo culto.

 

 

sudhāmapyāsvādya prati-bhaya-jaramṛtyu-hariṇīṃ

vipadyante viśve vidhi-śatamakhādyā diviṣadaḥ |

karālaṃ yat kṣvelaṃ kabalitavataḥ kālakalanā

na śambhostanmūlaṃ tava janani tāṭaṅka mahimā || 28 ||

 

Mantra: ṭhaṃ ṭhaṃ ṭhaṃ

 

28 (Paura del veleno e della morte prematura)

 

Oh, Madre mia, divinitą come Indra e Brahma, che hanno bevuto il nettare Divino,

che rimuove il crudele invecchiamento e la morte, muoiono e spariscono.

Ma Shambu tuo consorte, che ha inghiottito il potente veleno, non muore mai,

a causa della grandezza dei Tuoi orecchini

(Il significato implicito č che Parvati č in grado di proteggere il marito dal pił grande dei pericoli mortali).

 

 

kirīṭaṃ vairińcaṃ parihara puraḥ kaiṭabhabhidaḥ

kaṭhore koṭhīre skalasi jahi jambhāri-makuṭam |

praṇamreṣveteṣu prasabha-mupayātasya bhavanaṃ

bhavasyabhyutthāne tava parijanokti-rvijayate || 29 ||

 

Mantra: klīṃ

 

29 (Evitare gli aborti. Domare le persone cattive)

 

Quando Ti alzi e corri in tutta fretta, per ricevere il Tuo Signore che arriva da Te,

le Tue accompagnatrici divine Ti gridano con preoccupazione:

"Evita la corona di Brahma,

potrai colpire i Tuoi piedi con la dura corona di Vishnu, che ha ucciso l'orco Kaidaba,

evita la corona di Indra".

 

 

svadehodbhūtābhi-rghṛṇibhi-raṇimādyābhi-rabhito

niṣevye nitye tvā mahamiti sadā bhāvayati yaḥ |

kimāścaryaṃ tasya trinayana-samṛddhiṃ tṛṇayato

mahāsaṃvartāgni-rviracayati nīrājanavidhim || 30 ||

 

Mantra: oṁ

 

30 (Entrare in un altro corpo)

 

Oh Madre Eterna, che sei la pił adatta ad essere servita dai devoti,

a chi medita con un sentimento di identificazione con Te

(che hai la forma di raggi e sei circondata su tutti e quattro i lati dagli angeli di potere chiamati Anima),

e che considera la ricchezza del Dio con tre occhi come inutile e come uguale a erba secca,

non sorprende sapere che la distruzione di fuoco della Dissoluzione Cosmica

dimostra solo di essere l’Harathi (il rito di offerta di luci).

 

 

catuḥ-ṣaṣṭayā tantraiḥ sakala matisandhāya bhuvanaṃ

sthitastattta-siddhi prasava paratantraiḥ paśupatiḥ |

punastva-nnirbandhā dakhila-puruṣārthaika ghaṭanā-

svatantraṃ te tantraṃ kṣititala mavātītara-didam || 31 ||

 

31 (Attrazione di tutto)

 

il Signore di tutte le anime, Pashupathi, ha creato i sessantaquattro Tantra,

ciascuno dei quali conduce ad un solo potere desiderato

e poi ha iniziato il suo riposo.

Ma Tu, Oh madre, lo hai spinto a creare in questo mondo mortale

il Tantra chiamato Shri Vidya,

che concede al devoto tutti i poteri che danno poteri, sopra tutti gli stati della vita.

 

 

śivaḥ śaktiḥ kāmaḥ kṣiti-ratha raviḥ śītakiraṇaḥ

smaro haṃsaḥ śakra-stadanu ca parā-māra-harayaḥ |

amī hṛllekhābhi-stisṛbhi-ravasāneṣu ghaṭitā

bhajante varṇāste tava janani nāmāvayavatām || 32 ||

 

Mantra: oṁ yaṁ oṁ

 

32 (Lunga vita. Attrarre tutto)

 

Colei che č madre di tutti noi,

la lettera seme "ka" del mio Signore Shiva,

la lettera seme "a" della Dea Shakti,

la lettera seme "ee" (pronuncia in italiano: "ii") del Dio dell'amore,

la lettera seme "la" della Terra,

la lettera seme "ha" del Dio del Sole,

la lettera seme "sa" della Luna dai freschi raggi,

la lettera seme "ka" di nuovo del Dio dell'amore,

la lettera seme "ha" del cielo,

la lettera seme "la" di Indra, il Re dei Deva,

la lettera seme "sa" di Para,

la lettera seme "ka" del Dio dell'amore,

la lettera seme "la" del Signore Vishnu,

insieme alla tua lettera seme "Hrim",

che si affianca alla fine di ciascuna delle tre Sacre Ruote

Diventa la Sacra Parola (Mantra) per adorarti.

 

 

smaraṃ yoniṃ lakṣmīṃ tritaya-mida-mādau tava mano

rnidhāyaike nitye niravadhi-mahābhoga-rasikāḥ |

bhajanti tvāṃ cintāmaṇi-guṇanibaddhākṣa-valayāḥ

śivāgnau juhvantaḥ surabhighṛta-dhārāhuti-śatai || 33 ||

 

Mantra: śrīṃ

 

33 (Tutti i benefici)

 

Oh, Madre che č sempre presente,

quelli che hanno realizzato l'essenza del piacere senza limiti dell'anima che Tu dai

aggiungono la lettera seme "Kleem" del Dio dell'amore,

la lettera seme "Hrim" della Dea Bhuavaneshvari

e la lettera seme "Shrim" della dea Lakshmi, che sono la triade di tre lettere,

indossano la ghirlanda della gemma dei pensieri (Chinthamani)

e offrono oblazioni al fuoco nel triangolo di Shiva,

con il puro ghee profumato della vacca sacra, Kamadhenu,

parecchie volte e ti adorano.

 

 

śarīraṃ tvaṃ śambhoḥ śaśi-mihira-vakṣoruha-yugaṃ

tavātmānaṃ manye bhagavati navātmāna-managham |

ataḥ śeṣaḥ śeṣītyaya-mubhaya-sādhāraṇatayā

sthitaḥ sambandho vāṃ samarasa-parānanda-parayoḥ || 34 ||

 

Mantra: hrīṃ

 

34 (Sviluppo del reciproco gradimento)

 

Oh Dea Suprema, vedo sempre nella mia mente

che il Tuo corpo con il sole e la luna come seni č il corpo di Shiva,

e il suo corpo senza pari con nove particelle circostanti, č il tuo corpo, mia Dea.

E cosģ la relazione tra "ciņ che ha" e "colui che ha" diventa un perfetto rapporto di felicitą

e diventa uguale in ciascuno di voi.

 

 

manastvaṃ vyoma tvaṃ marudasi marutsārathi-rasi

tvamāpa-stvaṃ bhūmi-stvayi pariṇatāyāṃ na hi param |

tvameva svātmānaṃ pariṇmayituṃ viśva vapuṣā

cidānandākāraṃ śivayuvati bhāvena bibhṛṣe || 35 ||

 

Mantra: kṣa kṣī kṣū kṣu

 

35 (Cura della tubercolosi)

 

Tu sei Mente, Tu sei Etere, Tu sei Aria, Tu sei Fuoco,

Tu sei Acqua, Tu sei Terra e Tu sei l'Universo, Oh Madre,

non c’č niente tranne Te nel mondo, ma per far credere che la Tua forma sia l'universo,

prendi il ruolo della moglie di Shiva

e appari davanti a noi in forma di coscienza e felicitą eterea.

 

 

tavājńacakrasthaṃ tapana-śaśi koṭi-dyutidharaṃ

paraṃ śambhu vande parimilita-pārśvaṃ paracitā |

yamārādhyan bhaktyā ravi śaśi śucīnā-maviṣaye

nirāloke ‌'loke nivasati hi bhāloka-bhuvane || 36 ||

 

Mantra: du ṭha du ṣa du śa

 

36 (Cura di tutte le malattie)

 

Colui che adora Parameshvara, che ha la luce di miliardi di lune e soli messi insieme

e che vive nel tuo Ajńa Chakra - la sacra ruota dell'ordine

ed č circondato da Tue due forme su entrambi i lati,

vivrą per sempre in quel mondo dove non entrano i raggi del sole e della luna,

ma che ha la propria lucentezza, che č oltre la vista dell'occhio

e che č diverso dal mondo che vediamo.

 

 

viśuddhau te śuddhasphatika viśadaṃ vyoma-janakaṃ

śivaṃ seve devīmapi śivasamāna-vyavasitām |

yayoḥ kāntyā yāntyāḥ śaśikiraṇ-sārūpyasaraṇe

vidhūtānta-rdhvāntā vilasati cakorīva jagatī || 37 ||

 

Mantra: ra

 

37 (Rimozione dei demoni e fantasmi come i Bhoota, Preta, Pishacha e Brahma Rakshasa)

 

Mi inchino di fronte a Shiva,

che ha la forma di puro cristallo nella tua purissima ruota

e che crea il principio dell'etere

e a Te mia Madre, che hai la stessa corrente di pensiero come Lui.

Mi inchino di fronte a tutti e due,

la cui luna č come luce che elimina per sempre le tenebre dell'ignoranza,

per sempre dalla mente,

e che brilla come l'uccello di Chakora (uccello mitologico) che gioca alla luce della luna piena.

 

 

samunmīlat saṃvitkamala-makarandaika-rasikaṃ

bhaje haṃsadvandvaṃ kimapi mahatāṃ mānasacaram |

yadālāpā-daṣṭādaśa-guṇita-vidyāpariṇatiḥ

yadādatte doṣād guṇa-makhila-madbhyaḥ paya iva || 38 ||

 

Mantra: ka

 

38 (Curare le malattie dell'infanzia)

 

Prego di fronte alla coppia di cigni,

che amano solo il miele dei fiori di loto completamente aperti della conoscenza,

e che nuotano nel lago che č la mente dei pił grandi,

e anche di chi non puņ mai essere descritto.

Da loro provengono le diciotto arti,

ed essi distinguono il bene dal male come il latte dall'acqua.

 

 

tava svādhiṣṭhāne hutavaha-madhiṣṭhāya nirataṃ

tamīḍe saṃvartaṃ janani mahatīṃ tāṃ ca samayām |

yadāloke lokān dahati mahasi krodha-kalite

dayārdrā yā dṛṣṭiḥ śiśira-mupacāraṃ racayati || 39 ||

 

Mantra:  ṭha paṃ pa ṣaṃ sa

 

39 (Per vedere nel sogno ciņ che pensiamo)

 

Madre, io invoco e adoro, quel fuoco, nella Tua Santa Ruota di Swadhishthana

e il Rudra che splende in quel fuoco, come il fuoco distruttivo della dissoluzione,

e Tu che vi splendi come Samaya.

Quando quel fuoco arrabbiato di Rudra, brucia il mondo,

il tuo sguardo lo innaffia di misericordia e lo raffredda.

 

 

taṭitvantaṃ śaktyā timira-paripanthi-sphuraṇayā

sphura-nnā naratnābharaṇa-pariṇaddhendra-dhanuṣam |

tava śyāmaṃ meghaṃ kamapi maṇipūraika-śaraṇaṃ

niṣeve varṣantaṃ-haramihira-taptaṃ tribhuvanam || 40 ||

 

Mantra: ṭha

 

40 (Benedizioni da Lakshmi. Realizzazione di sogni buoni, non avere brutti sogni)

 

Mi inchino di fronte a quel principio, che č nella Tua ruota di Manipuraka,

che come Parashakti splende come nemica dell'oscuritą, che č il fulmine,

che č nei brillanti gioielli di pietre preziose,

che č anche nera come la notte,

che č bruciata da Rudra come il sole della dissoluzione

e che raffredda i tre mondi come una densa nuvola.

 

 

tavādhāre mūle saha samayayā lāsyaparayā

navātmāna manye navarasa-mahātāṇḍava-naṭam |

ubhābhyā metābhyā-mudaya-vidhi muddiśya dayayā

sanāthābhyāṃ jajńe janaka jananīmat jagadidam || 41 ||

 

Mantra: ya hrīṃ

 

41 (Vedere la Dea in persona. Cura delle malattie sessuali)

 

Prego nella tua Sacra Ruota di Muladhara, Te che ami ballare, e che Ti chiami Samaya

e quel Signore che esegue la grande danza vigorosa,

che ha tutte le sfumature delle nove emozioni.

Questo mondo vi ha entrambi come genitori,

perché con la tua misericordia, vi siete uniti per ricreare il mondo,

poiché il mondo č stato distrutto nella grande dissoluzione.

 

 

 

Parte II  -  PDF  -  Versione in inglese

 

 


 

     Bookmark and Share

 

 

Creative Commons License

Precedente Home Successiva

AGHORI BREVE STORIA GRANDE MADRE SADHANA CHAKRA AYURVEDA CORSO DI YOGA EVENTI GALLERIA SITI CONSIGLIATI CONTATTACI GUESTBOOK SITE MAP PDF IN ITA

Privacy Policy